چرا ازدواج سنتی انقدر سخت شده و بر عکسش راحت ؟

[سحر بهاری]

سلام مجدد

در ادامه ی پست قبلم مطلبی جا موند که ترجیح دادم در پست جداگانه ای به اون بپردازم.
آقای 2JZ-Engine دو مطلب درباره ی شما مطرح هست که بنظرم باید بیان بشن.


۱. شما ابتدای تاپیک گفتید؛

« کسی که مثل من دنبال دوست دختر اینها نبوده. »


این مسئله در ازدواج بسیار مهمه، از مال، شغل، تحصیلات و ... برای شروع زندگی مشترک با ارزش تر هست.

شاید به جرأت بشه گفت قسمتی قابل توجهی از مشکلات مجردان و متأهلین همین عدم خود کنترلی در اینگونه مسائل هست که نتیجه ی اون ( شکست های عاطفی، از دست رفتن فرصت ها و عمر، اعتیاد به تنوع طلبی، غلتیدن در گناه، مسائل حیثیتی، درگیری، از دست رفتن روحیه ی مسئولیت پذیری، کمرنگ شدن تعهد، گرفتاری در دام مقایسه، از دست رفتن مال، سلب اعتماد و ... ) هست.

۲. مورد بعدی بنظرم تلاش و اراده ی شماست. این تلاش و این روحیه برای بنیان نهادن زندگی مشترک و عشقی مانا ارزش زیادی داره.
ماندن در مسیر اصلی و صحیح و اراده برای تشکیل زندگی مشترک باید در شما حفظ بشه و هرگز نباید اجازه بدید بخاطر چند مورد ناکامی، افکار اشتباه و منفی ذهنتون رو درگیر کنند.
افکار منفی مثل ریشه ی یک گیاه هستن، اگر دقت کنین این ریشه ها هر کدام شامل انشعاب های کوچکتری میشن و بهمین ترتیب گسترش پیدا میکنن.

باید چنین رشدی رو متوقف کنید و با مثبت اندیشی و توکل مسیر درست رو برای ازدواجی موفق در پیش بگیرید.


* عزیزان حتما از بزرگترها شنیدند که گفته اند ( قدر زر زرگر شناسد ) یا ( صبر کن گوهر شناس قابلي پيدا شود ) ...
این صبر کردن بسیار نیکوست تا زمانی که کسی فارغ از هر چیز ابتدا به خود شما متوجه باشد، شیفته ی خودتان شود.


برای ازدواج هم بنظر خودم چهار زمان مطرح هست؛

۱. زود هنگام
۲. دیر هنگام
۳. بموقع
۴. هیچوقت


با حذف گزینه ی ۱ و در نظر داشتن گزینه ی ۳ ( با توجه به شرایط، بلوغ و ... )

شما باید برای سایر گزینه ها ( ۲ و ۴ ) ذهنتون رو آماده کنید و بپذیرید که ازدواج یک بخش از زندگی هر انسانی هست نه کل زندگی اون و بهمین دلیل باید زندگی رو با آرامش و حفظ زیبایی هاش ادامه داد ، اما هیچوقت هم ناامید نشین، چون ناامیدی انسان رو از تلاش، توکل و امید دور میکنه.