تعطیلات عید--میگه من مَردم باید پیش خانواده ام باشم!

[صبا_2009]

سلام
همه چيز رو به صورت پيشنهاد مطرح كنيد

خواسته هاتون رو از زبان همسرتون مطرح كنيد

يه جوري كه فكر كنه خواسته خودش هست و با انجامش احساس غرور كنه.

احتمالا تو زندگيتون اينجوري بوده كه يه جاهايي تو تصميمات مهم شما تصميم گرفتين و با موفقيت هم روبرو شدين، درسته؟

به همسرتون القا كنيد كه هميشه تصميم گيري نهايي با ايشون هست و شما تابع حرف ايشون ولي با سياست و غير مستقيم چند تا گزينه تو تصميمات پيش روشون بگذارين كه دامنه انتخاباشون محدود به افكار خودشون نباشه، وقتي مطابق ميل شما رفتار ميكنه يا بهترين تصميم رو ميگيره آشكارا تاييدشون كنيد.

[she]

بله درسته ! مهمترین تصمیمات زندگی ما که در واقع زندگی ما رو نجات داده و هر دومون ازش راضی هستیم و باعث رفع مشکلات و موفقیتمون شده با تصمیم من بوده و او اولش با زور و از روی اجبار شرایط رو پذیرفته بود! ولی الان میگه من خودم می خواستم این کارو بکنم تو فقط عجله کردی!
ولی این تصمیمات روزمره تصمیمات مهمی نیستند، مث مهمون دعوت کردن، مث جایی رفتن.
بعضی وقتا بهم میگه تو فکر میکنی بیشتر از من می فهمی.
اون حتی با من مشورت نمی کنه. من چطوری پیشنهاد بدم؟
چطوری از زبون اون حرف بزنم وقتی میگه من باید کنار پدرم باشه؟ (نمی گه مادرم چون نمی خاد مث بچه ننه ها بشه)
.
باور کن خیلی سخته. موضوع این نیست که اون هیچ وقت حرف منو قبول نمی کنه نه! میگه چون حوصله دعوا ندارم باشه! ولی بعدش پدرم رو درمیاره.
هر خوشحال من بابت پذیرش اون یک امتیاز خیلی منفی برای من در نظر گرفته میشه.
.
با این وجود رفتارش حتی عاشقانه است! میگه خیلی دوستت دارم. قربون صدقه ام میره. ولی با هر اتفاق کوچیکی بازم موضع میگیره.

[صبا_2009]

she عزيز من متاهل نيستم و نظراتم هم كارشناسي نيست

ولي حس ميكنم همسرتون احساس ضعف ميكنه، بردها هميشه از آن شما بوده و احتمالا شما اين مساله رو زياد ياداوري وگوشزد ميكنيد و همسرتون هم عملا دستش بجايي بند نيست جز همين تصميمات روزمره و غير اساسي. كه قاطعيت و قدرتش رو اينجاها بهتون نشون ميده.
همسرتون ميخواد مرد بودنش رو ثابت كنه وقتي ميگه من هم همين تصميم رو داشتم ولي تو عجله كردي ميخواد بهتون اعلام كنه كه كمتر از شما نمي فهمه.

اين مساله ريشه اي تر از عيد امسال و بودن در كنار خانوادشون هست.

من به شخصه توصيه ميكنم كه عيد امسال رو هم با دل همسرتون راه بياين اما رو خودتون و شيوه ي ارتباط با همسرتون كار كنيد. مردانگي رو به همسرتون برگردونيد. از روابط عاشقانه ايشون به خوبي ميتونيد استفاده كنيد كه ايشون هم با دل شما راه بيان.
همسرتون زخم خورده هست. كمك كنيد زخمش التيام پيدا كنه.

[venus123]

she عزیز سلام
به نظر من با همسرتون یه وقتی رو بزارید در این مورد صحبت کنید البته به بحث کشیده نشه.
بهشون بگید درسته ک تو پسر خونواده ای و خونودات توقع دارن ک موقع تحویل سال پیششون باشی ولی الان شما خودت یه خونواده ی مستقل هستی( حس مسقل بودن و مرد خونه بودنو بهشون القا کنید) باید اولولیت اولت تو این شرایط خونودات یاشه ضمن احترام گذاشتن به خونواده ی پدرت. سر زدن به پدر و مادر خیلی مهمه ولی نباید به زندگی شخصیتون ضربه بخوره. بهشون پیشنهاد بدید که هر سال نه ولی هر چند سال یه بار موقع تحویل سال پیش خونواده ی ایشون باشید. بعد اینکه هیچوقت هیچوقت کارای خوبی رو که برای همسرتون انجام دادین بهشون مستقیم گوشزد نکنین. اگه مثلا واسه تصمیمای خوبی که گرفتید ازتون تشکر نکردن شما پیش قدم بشید و هر وقت ایشون کار خوبی انجام دادن ازشون تشکر کنید. اینجوری ایشون یاد میگیرن البته ممکنه یه مقدار زوان بر باشه ولی حتما جواب میده. باید در این مورد صبور باشید.

[she]

"همسرتون ميخواد مرد بودنش رو ثابت كنه."

بله متاسفانه همینطوره. اون از یه خانواده مردسالار اومده و من پدرم سالها خارج از ایران بوده و رفتارش با مادرم کاملا محترمانه و منطقیه. (البته مادرم هم صبورتر از منه و هیچ وقت پشت سر خانواده پدرم حرفی نمی زنه.) این مردانگی که شوهرم میخواد به نظرم بی منطق هستش!

همسرتون احساس ضعف ميكنه.

بله درست میگی. من کتابخون تر، درسخون تر و با تحصیلات بهتری هستم... و البته کمی مغرور.

مردانگي رو به همسرتون برگردونيد.

بهش پیشنهاد میدم. خوبه؟ میگم اگر دوست نداری قبول نکن! میگم هرچی تو تصمیم بگیری ولی اینم نظر منه! خوبه؟ چی کار کنم چطوری باهاش برخورد کنم که احساس این مردونگی برگرده؟ به قول شما زخمش التیام پیدا کنه و دیگه جبهه نگیره؟

[she]

سلا ونوس جان! مرسی از راهنمایی ات عزیزم.
به نظرت بهش بگم که خانوات توقع دارن؟ من می دونم که رفتنش خیلی اش به خاطر خانواده اش هست ولی به روش نیاوردم تا حالا. یعنی تظاهر می کنیم که خواست خود شوهرمه!

[she]

می خواد نشون بده که خودش تصمیم گیرنده است و خودش دوست داره اونجا باشه! به خوب نکته ای اشاره کردی. شاید اگه اینو بهش مستقیم بگم بهش بربخوره!
.
شایدم بهتر باشه کلن غیر مستقیم حرف بزنم! یعنی بگم دو روز بیشتر تهران باشیم دوتایی بیشتر بهمون خوش می گذره بعدش پنج شنبه میریم شهرستان! خوبه؟
.
به هر حال باید برای عیددیدنی ها پیش اونا باشیم. این دیگه رد خور نداره! وگرنه میگه تو از رفت و آمد با فیمیلای من خوشت نمیاد و این حرفا!
.
احساس بدبختی می کنم.

[venus123]

این یه قانونه البته از نظر من: تو زندگی مشترک نباید هیچوقت از نقطه ضعفای طرفتون یه برگ برنده برای خودتون بسازید. و به نقاط قوت خودتون تکیه بیش از حد کنید. در واقع نباید منی در کار باشه البته در شرایط ارمانی. غرورتونو باید تعدیل کنید.
بهشون اینجوری پیشنهاد بدید بگید ک دوست دارید سال تحویلو تو خونه ی خودتون جشن بگیرید. به عنوان یه خانواده ی مستقل بعد دیدن بزرگترا برین .
واسشون نمونه عینی بیارید از دوستان و اشنایان مثال بزنید که سال تحویل خونه ی خودشون هستن بعد به دیدن پدر و مادر میرن.
موقع پیشنهاد دادن بگید اگه این مسئله اینطور پیش بره من راحتترم و بیشتر خوشحال میشم. یا بگید با هم راههای دیگه رو بررسی کنیم ببینیم کدوم مناسبتره.

[venus123]

سلا ونوس جان! مرسی از راهنمایی ات عزیزم.
به نظرت بهش بگم که خانوات توقع دارن؟ من می دونم که رفتنش خیلی اش به خاطر خانواده اش هست ولی به روش نیاوردم تا حالا. یعنی تظاهر می کنیم که خواست خود شوهرمه!

خواهش میکنم. به نظر من به طور مستقیم بهشون نگید خونوادتون این توقع رو دارن. چون این احتمالو میدم رو این قضیه حساس شه.

[صبا_2009]

she عزيز
شما با همسرت زندگي كردي ونسبت به ايشون شناخت داري پس بايد حرفاي اين رو بري در قالب زندگي خودت و همسرت

این مردانگی که شوهرم میخواد به نظرم بی منطق هستش!

عزيرم از ديد همسرت هم، اين حس زن سالاري شما بي منطق و غير قابل پذيرشه، چون ايشون تو يه خانواده مرد سالار بوده!

بله درست میگی. من کتابخون تر، درسخون تر و با تحصیلات بهتری هستم... و البته کمی مغرور.

خب همه اينا با هم شخصيت همسرت رو له كرده!! با احتمال خيلي بالا شما برتري خودت رو نه فقط در كلام بلكه در عمل به همسرت نشون ميدي. اينكه خانواده شما برترن و در جنگ بين برتر بودن شما هميشه دستت پر بوده وپيروز بودي. درست ميگم؟
همسرت يه مرده اين به تنهايي كافيه كه شما با رفتارهاي اصلاحيتون بشكنيدش چه برسه به اينكه اين مرد از يه خانواده مرد سالار باشه يعني شدت ضربات شما 10 برابر ميشه.

همسرتون قطعا مستعد تغيير هست. بخاطر اينكه محبت كلامي به شما داره (اين از مردي كه در خانواده مرد سالار بزرگ شده بعيده) پس يعني دوست داشتن شما اينقدر قوي بوده كه بتونه اين تغيير رو ايجاد كنه.

پيشنهاد من اينه كه با حالت زنانه (عشوه و ناز و...) شرايطي رو فراهم كنيد كه ايشون بهتون ابراز محبت كنند و به همون حالتتون ادامه بدين و بحث رو ببرين به اين سمت كه بهش افتخار ميكنيد و سربلندتون كردن و ... كه وقتي در كنار ايشون تنها هستين انگار دنيا رو بهتون ميدن و... هميشه حرف آخر رو ايشون ميزنه وشما تابع تصميمات ايشون هستين و... ولي واما نيارين و بگين كاش ميشد يه بار، سال تحويل دونفره رو هم تجربه ميكرديم و بعدش پرانرژي ميرفتيم بازديد خانواده ايشون. همين و ديگه ادامه ندين. اگه قبول كرد هم تشكر آنچناني نكنيد كه فكر كنه نقشه كشيدين خامش كنيد فقط ابراز محبت كنيد و اگه قبول هم نكرد باز خودتون لوس كنيد بگيد هر چي شما بگيد و اوامر پادشاه خونه هميشه اولويت داره.