عشق اجباری

[Aram_577]

به نام خدا
سلام
بسیار عالی عمل کردی ، این اولین پله های ترقی و زن زندگی شدن شماست ، ورودت رو به کلوپ همسران فهیم و با درایت تبریک میگم.
البته مــــــداومـــــت در این گونه روشها و عملکردها، ضامن پایداری شما در این کلوپ خواهد بود. ممکن است با تکرار رفتارهای ناپخته ، از این کلوپ خارج شوید ، ولی من این توانایی را در شما میبینم که شما در حد ریاست کلوپ همسران با درایت نیز قابلیت پیشرفت دارید.
.
نکاتی به نظرم آمد که لازم دیدم به شما بگویم و آن اینکه :
.
اولا : حواست باشه که نامه توصیه شده "فرشته مهربان" رو با روشی ظریف و دقیق در جایی بزاری که در دسترس باشه ، طوری نزاری که احساس تصنوعی بودن و نقشه کشی به شوهرت منتقل بشه خیلی دقت کنی ها!!
.
ثانیا : هـــــرگـــــز فکر نکن که عشق سالم و پایدار در زندگی مشترک باید قبل از عقد شعله ور شده باشه، بلکه اون عشقی عمیق و پایدار خواهد بود که به دست خود همسران و در دراز مدت آجرهاش در زندگی مشترک به درستی روی هم چینده بشه. تجربه نشون داده که این بنای عاشقانه هست که پایدار و ضد زلزله میتونه بشه نه بناهایی که فقط با عشقهای سوزان و تند اول زندگی ساخته میشوند!. پس فکر نکن که این عشق اجباری هست بلکه مطمئن باش که این همون بارقه های آغازین عشق پایدار و با دوام در زندگیت هست که داره با همت خودتون ساخته میشه.
.
اگر اهل کباب و جوجه زدن روی منقل زغالی باشی ، مثال زیر مثال بسیار قابل درکی برای تفاوت این دو تا عشقی که گفتم هستش :
آتیش اولیه زغال که بواسطه نفت یا الکلی که از بیرون روش ریختیم ، ظاهرا خیلی شعله داره اما:
1- زود خاموش میشه و باید بادش بزنیم (عدم پایداری)
2- چندین بار باید از بیرون روش نفت یا الکل بریزیم تا خاموش نشه (وابستگی به محرکهای بیرونی)
3- در عین حالی که شعلش زیاده اما بوی نا مطلوبی داره و اطرافیان خیلی نزدیکش نمیشند! (دانشین بودن برای خود و دلنشین نبودن برای دیگران)
4- نمیشه باهاش کباب یا جوجه درست کرد. (عدم داشتن خاصیت مطلوب)
.
اما آتیشی که با آرامش و به تدریج درست میشه :
1- نیازی به تند تند باد زدن نداره حتی اگر چند ساعت ولش کنی هنوز شعله وره و پر حرارت.(پایداری)
2- بود و نبود مواد اشتعالی از بیرون ، تاثیر چندانی بر میزان شعلش نداره (عدم وابستگی به محرکهای بیرونی)
3- اصلا بوی نامطلوبی نداره و چه بسا بسیاری به خاطر حس خوشایندی که در محیط ایجاد میکنه دوست دارند کنارش با آرامش بشینند.(دلنشینی برای خود و دیگران)
4- بهترین کباب و جوجه رو میشه با این آتیش درست کرد که مغز پخت میشه و همه مشتریش هستند.(دستیابی به خاصیت و هدف اصلی)
.
مثال فوق شاید کامل نباشه اما برای درک موضوع شاید کمک کننده باشه. من که خودم الان با این توصیفات گشنم شد! برم یک چیزی بخورم! :p انشاء الله یک روز همه بچه های سایت همدردی رو دعوت کن تا بیاییم تو حیاط تون شما دوتا مرغ عشق با بچتون یک کباب زغالی مشدی بدید حالشو ببریم!
.
در پناه حق.

[sokut]

ممنونم فرشته جان.

این خوبه چون هزارتا از این دلنوشته ها دارم و با بچه ام کلی صحبت کردم که کاملا طبیعیه. از پدرش هم تو بعضی ها گله کردم، تو بعضی تمجید و قدردانی! فقط یک نکته که تفاوتشه اینه که من اصلا به اعدام فکر نمیکردم! یعنی فکر میکردم حتما تبرئه میشم! اینه که اصلا به این موضوع اشاره نکردم. حالا میتونم یا یکی از اون نوشته های احساسی رو جلوه بدم، یا اینکه یه سری چیزا رو توشون دخل و تصرف کنم.

نکته بعد این که اصلا کنجکاو نیست که بخواد یه چیزی رو که مربوط به منه بخونه. فکر کنم باید غیرتش رو جریحه دار کنم که مشکوک شه. ولی اگه نخونه و عنوان رو فقط ببینه ممکنه قضیه عکس بشه. باید کاری مرتبط باهاش انجام بدم که قبل از خوندنش بفهمه قضیه بچه است.

دیگه این که حس میکنم ریا هست. چون وقتی مینویسم دلم سبک شه خیلی فرقه تا منفعتی واسم توش باشه. ولی اگه اونجور که شما فرمودین ممکنه عاقبتش اعدام باشه، فکر کنم کار دیگه ای ازم بر نیاد!

فرصت نشده بود چیزی واسه بچه ام بخرم. فقط تو سفر تو یه فست فود طی ماجرایی متوجه شدن حامله ام، یه دونه از این عروسک ها که به بچه ها میدن دادن واسه بچه ام. منم با خودم آوردمش. به درد بچه ام که نخورد. شاید واسه باباش به کار بیاد. باید ازش استفاده ببرم.

باید حرفه ای باشه. اگه کوچکترین شکی کنه همه چیزکاملا برعکس میشه. با این یکی دیگه کلکسیون تظاهرام تکمیل میشه.

[فرشته مهربان]

من تأکید می کنم که باید حس بگیری . یعنی آنچه گفتم واقعاً حرف دلت بشه . غرور یکی از موانع اینه که حرف دلت بشه . واقعاً با بچه ات حرف بزن . خطابتبه شوهرت نباشه و ظاهراً برای بچه بنویسی . صداقت در کلامت خیلی مهمه . من الگو دادم ، این شمایی که با هنرمندی و زبان و بیان خودت باید بپرورانی و صادقانه واز دل بنویس . یعنی آنقدر حس بگیر که اینا واقعاً حرف دلت با بچه ات بشه . اونوقت موج صادره از آن معجزه میکنه . هرجوز می تونی هنر بخرج بده که کنجکاو
بشه اما پا روی غیرتش نذار اینو دقت کن .

توی یه فرصتی یه فضای عشقولانه بساز و بگو دو تا خواهش دارم ازت و منتظر شو بگه چیه . اگر گفت یا حتی نگفت، بگو خدا خودش میدونه و از دلم خبر داره که چی میشکم و چه غمی دارم برای بچه و من نقشی نداشتم . اما میخوام هیچ تلاشی هم برای تبرئه خودم نکنم . ازت خواهش می کنم که تقاضای قصاص کنی ،من بدون تو نمیتونم زندگی کنم ، پس کمک کن برم پیش بچم . اینو ازت تقاضا دارم و دیگه اینکه من تا حالا احساساتم نسبت بهتو پنهان میکردم و تکرار مکرر طلاق هم برای این بود که دلم میخواست عصبانی بشی و بگی طلاقت نمیدم و بفهمم که تو هم منو میخوای ، اما نشد و فهمیدم توی دلت جایی ندارم . لااقل بزار روزهای باقیمانده احساساتم رو نسبت بهت بروز بدم و توی ذوقم نزن ، تا حسرتی به دلم نمونه ...... فقط این دو خواسته رو دارم ازم دریغ نکن . اینارو که گفتی فضا را ترک کن و برو توی اتاق دراز بکش و حال و هوای احساسی و ..... وقت گفتن باید قبلش چنان حس گرفته باشی که عین حرف دلت باشه . یعنی واقعاً همینو لمس کن . بعدش دیگه هیچ انتظاری نداشته باش و دنبال نتیجه دلخواه خودت نباش بلکه فقط بروز عشق داشته باش ، مثل شمع دور پروانه ، دورش بچرخ . واقعاً به این فکر کن که وقت محدودی داری که با او زندگی کنی و از آن استفاده کن که عشق بورزی و از او انتظار پاسخ متقابل نداشته باش .

[sokut]

الان روشن شد برام. مرسی.:)

[zendegiye movafagh]

اصلا فکر نکن تظاهره
این احساسات تو هست
فقط با این تفاوت که این دفعه احساساتتو با جملاتی زیبا بهش نشون می دی اما دفعات قبل فقط تو تنهایی هایت به این عشق فکر میکردی...
احساس واقعیت هست نه ریا نه تظاهر

[دلنشین]

سکوت برام جالبه که انشا و نحوه بیانتون خیلی عالیه و آدم احساس می کنه دقیقآ ناظر اتفاقات بوده .نازنین جون هم اینجوری خوب می نویسه :)

[sokut]

سلام. عملیات انجام شد، ولی نمی دونم بخونه یانه.

چون یه مقدار رو بی نظمی حساسه سعی کردم از همین روش استفاده کنم.

یکی از نوشته های پیشینمو انتخاب کردم، نکاتی توش دخل و تصرف کردم و با رعایت خط خوردگی و اینا نوشتم طبیعی شه. عصر که مینوشتم یه فنجون جای و کیک واسه خودم تدارک دیده بودم، در طول نوشتن گریه ام گرفته بود، چند تایی دستمال کاغذی خواه ناخواه تر شد که گذاشته بودم گوشه ی سینی کنارشون. یه لحظه به ذهنم رسید که جمعشون نکنم و خودمو بزنم به خواب. چون اول شامش رو میدم، بعد میره تو حال چیزی میخونه یا تلویزیون تماشا کنه.

همیشه قبل اومدنش خونه رو مرتب میکنم، سفره رو میچینم، وقتی اومد شام رو گرم میکنم میارم پا سفره. اما این بار سفره رو نچیدم.

صبح یکی از دوستام تماس گرفته بود راجب مسئله ای باهام صحبت کنه، مشغول بودم گفتم بعد بهت زنگ میزنم. باهاش تماس گرفتم گفتم کاملا گوش به زنگ باش ، زنگ زدم قطع کن، 10 ثانیه بعد باهام تماس بگیر، هیچی نپرس سریعا برو سر اصل مطلب.

تلویزیون رو رو پخش فلش آهنگ ها روشن گذاشتم، کاغذ و زیر دستی رو نا مرتب انداختم زیر مبل، عروسک رو هم جایی که اون میشینه طوری انداختم که انگار خواب رفتم از دستم افتاده، خودکار هم نزدیک خودم. دیزاین سینی چای و اینا هم سر جاش. منتطر موندم، صدای در که اومد خودمو به خواب زدم. وقتی وارد شد یهو از جام پریدم و طوری که انگار از وضعیت بی خبرم بهش سلام دادم و هول هولکی رفتم سمت آشپزخونه و گفتم الان سفره رو میچینم.

سفره رو چیدم و خودم رفتم تو اتاقم. چراغ ها خاموش دراز کشیدم، شامشو که خورد خواست جمع کنه، زنگ زدم به دوستم، گوشیو گذاشتم تو اتاق اومدم بیرون و مانعش شدم، گفتم جمع میکنم و رفت دستش رو بشوره. از طرفی دوستم تماس گرفت صحبت میکردیم و همزمان سفره رو جمع میکردم. برگشت خواست بشینه رو مبل، کاغذ و زیر دستی رو از جلو پاش برداشت و گذاشت رو میز، چند تا چیز دستم بود، نشون دادم متوجه حرکتش شدم و نباید ببینه، با چشمم حرکتشو دنبال کردم و ظرف ها رو گذاشتم رو اپن آشپزخونه، سفره رو رها کردم، رفتم کاغذ رو مچاله کردم گذاشتم لبه ی سینی، اونم گذاشتم رو اپن، آروم دستمو بهش زدم بیوفته و وقتی افتاد چنان حواسمو جمع صحبت دوستم کردم که انگار متوجه نشدم افتاد و همونطور که صحبت میکردم رفتم سمت پذیرایی رو یکی از مبل ها نشستم. چند دقیقه ای با دوستم صحبت کردم و گفتم الان خیلی خسته ام. فردا بیشتر صحبت میکنیم. قطع کردم، رفتم بقیه سفره رو جمع کردم، ظرف هارو هم شستم ، همچنین سینی و ظرف کیک رو تمیز کردم و وانمود کردم حواسم نیست کاغذ افتاده. واسش چای دم کردم و با ظرف میوه بردم براش.

یه لبخند زدم و گفتم یه مقدار خسته ام، اگه باهام کاری نداری می رم بخوابم. گفت کاری ندارم. یه لبخند دیگه بهش تحویل دادم، شب بخیر هم گفتم اومدم تو اتاقم.

دیگه نمیدونم چی بشه، مطمئنا اون کاغذ رو از اونجا بر میداره. تو یه صفحه و نیم هم نوشتم که هنگام مچاله شدن یه لغاتیش مشخص باشه، بعضی کلمات هم واسه جلب توجه به عنوان تصحیح پر رنگ کردم. عروسک و خودکار رو هم جا گذاشتم رو مبل.

با شناختی که ازش دارم، وسواس داره همه چیزو قبل خواب مرتب کنه و مجبوره واسه شستن فنجون چای و اینا از کنارش عبور کنه. سعی کردم همه چیز طبیعی باشه و بی حالی و خستگیم مشهود. امیدوارم کنجکاو شه. دیگه واقعا هر کاری از دستم بر میومد انجام دادم.

به نظرتون طبیعی بود؟اگه مصنوعیه بگید همین الان برم بندازمش تو سطل تا دیر نشده.

[فرشته مهربان]

سکوت عزیز

به قول خودت هر کاری که تونستی انجام دادی . خوب بود . اما منتظر هیچی نباش . تو فقط آنچه درست هست و بهتره را انجام بده و به نتیجه کار نداشته باش و هیچ

ترسیمی برای نتیجه گرفتن نداشته باش . تصور شما واقع گرایی باشه یعنی همینکه دادگاهی در پیش هست و جدی هست و معلوم نیست چه شود و خودتو براش آماده کن .

[sokut]

باشه. فقط دیگه ازم ناز کشیدنشو نخواین. بیشتر اذیت میشم وقتی جوابی نمیگیرم. نتیجه هرچی که باشه نمیذارم به دادگاه بکشه. مگه تا کی میکشم؟ دیگه هیچی واسه از دست دادن ندارم. بعضی ها هم اینجورین دیگه. خوشی بهشون نیومده. هربار فکر کردم همه چی تمومه، شروع یه بدبختی دیگه است.

[بی دل]

حالا مثلا شما اومدی توی اتاق و الان خوابی؟!!!

نمیدونم چرا دلم برا شوهرت میسوزه. اینکه عین پسر خاله همش کار میکنه. ساعت ۸ و ۹ شب میاد. بعد خودش جمع میکنه خودش میشوره... نون میخره نفت میاره! بعد تازه تنهایی توی هال میخوابه؟

گناه داره

برو پیشش بخواب. هیچی نگو. همینجوری ساکت برو کنارش بخواب.

البته حواسم به نقشه نبود! نامه رو یادم رفته بود.

چقدر از مغزت کار میکشی و چه سناریوهای پیچیده ای پیاده میکنی. مخم سوت گشید.

به نظرم محبت صادقانه و خالصانه به پاش بریز. منتها کمی با دقت و ظرافت که نتیجه عکس نده. همینقدر کافیه. لازم نیست اینقدر برنامه بریزی و مشکوک بازی در بیاری.