خانمم میخواد جدا بشه هر روز بهانه گیری میکنه، تقصیر منه؟

[b3hnam]

واقعا موضوع هم مهمی هست هم سنگین!به نظرم خانم شما هم نیاز داره تا حرف هاش را بزنه به قول معروف اینجا اکثریت"نشستن کنار گود و میگن لنگش کن"!
باید دید خانم شما چیا داره چه واکنش هایی و .... یعنی دوتایی نیازمند مشاوره اید اینکه چی شده ایشون اینجور تغییر کنه.
اگر قصد جدایی پس دنبال چرا ها و ... نباش به هر دلیل هست شما میخوای جدا بشی دلیلش هرچی که میخواد باشه !
ولی اگر قصد حفظ زندگی مشترک هست پس مشترکن اقدام کنین منطقی و شما یکطرفه پیش نرید .میگین نمیشه اما کار نشد نداره به هر شکلی که هست نیاز به راهنمایی یک مشاور هست تا بتونه مشکل را ریشه یابی کنه قطعا اونجا روانپزشک های خوبی پیدا میشه.

[Kaveh_r]

ممنون از آقای بهزاد و خانم سحر و بی نهایت
آقای بهزاد کاملا طبیعی هست که پول قدرت میاره و کسی که قدرت پیدا کنه متفاوت برخورد خواهد کرد. البته این بستگی به آدمش داره که چه ظرفیتی داشته باشه.
من مطمن هستم اگر ما در ایران زندگی میکردیم خانم بنده سیاست متفاوتی در پیش میگرفتند اما هدف همین هدف بود.
مورد دیگه اینکه فکر میکنم این تاپیک داره به جنگ بین آقایون و خانم ها تبدیل میشه که کمکی به من نمیکنه.
خانم سحر بیایم مساله را جور دیگه ای بررسی کنیم. من در مورد سیاست خانمم که سعی کرد ارتباط من با دوستان و اقوامم در اینجا را به بهانه اینکه ازشون خوشش نمیاد قطع کرد در حالیکه الان همونها از خواهر و مادرش بهش نزدیکترند را گفتم که برام مثل روز روشن هست. این مساله باعث تضعیف موقعیت من و برتری ایشون شده به نحوی که الان من حتی یک دوست اینجا ندارم که اگر اتفاقی برام افتاد بهش خبر بدهند.
در حالیکه ایشون کلی راهنمایی در مورد همین طلاق از دوستانشون میگیرند و موارد دیگه.
بیاید فکر کنید که این مساله خانواده تنها بهانه ای هست که ارتباط من را با خانواده هم قطع کنند و در نتیجه من در موقعیت ضعیف تری قرار بگیرم.
اگر من وقایع را مو به مو توضیح دادم هدفم این بود که دوستان احاطه بهتری به موضوع پیدا کنند و در نتیجه نظراتشان به واقعیت نزدیک تر باشه
وقتی من به خانم میگم بیا برای زندگیمون تلاش کنیم و من سعی میکنم کاری کنم که حساسیت تو از بین برود و تو هم سعی کن به من باور داشته باشی تا این حساسیت کم بشود اما ایشون قبول نمیکنند و شرط میگذارند که هفته ای یکبار تماس!! و عدد تعیین میکنند به نظر شما هدفشان ادامه زندگی هست؟ البته ایشون میخواهند که زندگی کنند اما با شرایطی که خودشان تعیین میکنند نه شرایط برد برد
خانم سحر شما مطالب من را درست مطالعه نکردید که اگر کرده بودید دست کم اسم بنده را درست مینوشتید و صرفا بخاطر هم جنس بودن از ایشون دفاع کردید (البته شاید)
شاید هم چون خودتون خیلی خوش قلب هستید و حسن نیت دارید نگاهتون به اوضاع از منظر خودتون هست.
قبل ترها زمانی که ما تازه از آمده بودیم اینجا، تماس من با خانوادم خیلی کم بود بجاش خانوادم با خانمم تماس داشتن من هم راضی بودم و از طریق خانم از حالشون با خبر بودم. حرف خاصی هم نداشتم که بزنم خب. هرچه فاصله بین خانم و خانواده بیشتر شد، من ناچار بیشتر با خانوادم تماس گرفتم. ضمنا خانم سحر خدارو شکر الان همه دیگه از طریق وایبر و واتس اپ و لاین و ... راحت تر تلفن داخلی با خارج تماس میگیرند.
خانم من هیچ وقت دلش برای من نسوخت/ هیچ معرفتی به خرج نداد. بار اولی که رفت با اینکه روز قبلش رفته بود و گردن بند یادگاری کادوی مادرم را به قیمت ناچیز فروخته بود و باهاش یک لپ تاپ خریده بود، اما لپ تاپ منزل را هم با خودش برد که من مجبور شدم دوباره لپ تاپ بخرم. دیروز هم گفت کدوم لپ تاپ را ببرم که گفتم لپ تاپی که برده بودی اما باز به این بهانه که آخه برنامه هاش روی لپ تاپ من هست لپ تاپ جدید را برد که من گفتم ببر. منظور اینکه خیلی با گذشت نیست. شایدم اصلا نیست.
خواهر من در شرف ازدواج هست و نامزد دارد. خانمم گفت که زنگ میزنه به نامزد خواهرم (که اصلا نمیشناسش) و باهاش حتما صحبت میکنه !!
"بینهایت عزیز" لطفا بیاید و واضح بیان کنید که من تا کجا باید شرایط همسرم را برای ادامه زندگی بپذیرم؟ دقیقا مرز کجاست؟ خط قرمز کجاست؟ آیا صرفا بخاطر بقای یک زندگی و ادامه آن، یکطرف باید هر شرطی که طرف مقابل گذاشت را بپذیرد؟ این ذلت تا کجا باید باشه؟ ( من نمیدونم نظر شما ثاقبه یا نظر اون دوستانی که میگن تا همینجاش هم از من چندششون میشه یا میگن چرا یک مرد باید تا این حد عاجز باشه؟)
لطفا نیاید بگید که باید شما اقتدار داشته باشید و برای ادامه زندگی تلاش کنید. باور کنید الان با این شرایطی که خانم گذاشتند یکی از این دوتا باید فدا بشه. تازه معلوم نیست کار به همینجا هم ختم بشه. ایا شروط ایشون از نظر شما منطقی هست؟
مثل این زنهایی که هرچه تو سری میخورن و بدبخت تر میشن باز یکسری میان میگن " نه عزیزم باید برای زندگیت تلاش کنی باید شوهرتو نگه داری و .." معنیش اینه که هرکاری شوهرت کرد تو باز کوتاه بیا، هر روز اون بیشتر از حدش تجاوز میکنه تو بیشتر کوتاه بیا.
خانم سحرناز صفحه دوم پست خوبی گذاشته بودند.

[kaveh-r]

" راه حل عزیز ممنون بابت پستهای مشروحت"
چون زحمت کشیدی من هم وظیفه میدونم جز به جز بگم

در مورد مهریه که گفتید پیچوندید خدمتتون بگم که من به همان دلیلی که آقای بهزاد گفتند اعتقادی به مهریه نداشتم و ندارم. 14 سکه هم از اول نظر خود خانمم بود چون ایشون هم همین اعتقاد رو داشتن. من شرطی نذاشتم. منظور من از اینکه گفتم اگر مهریه بالا بگی مشکل میشه مهریه غیر منطقی مثل سال تولد و .. بود. فکر نکن من تحت فشار گذاشتمش. صحبت ما در مورد مهریه 4ثانیه طول کشید. من خودم نظرم روی 114 سکه بود. پس نگید پیچوندید. بجاش من نظرم روی حلوای نقد بود نه نسیه و اگر در ایران هم ملکی میخریدم باز به همسرم سهم میدادم. چون اگر زنی بخواد با مادیات بد بشه همون بهتر که زودتر خودشو نشون بده.

اینجا میتونستین بگین تو خودت زودتر از بقیه دست به کار شدی زندگیتو به هم بزنی، یه زن محکم می ایسته زندگیشو مدیریت میکنه، نه اینکه خیلی راحت پا پس بکشه

اتفاقا همین جملات را بارها گفتم. حتی گفتم تو تونستی با رفتار خودت کاری کنی که خانوادم تورو اندازه دخترشون دوست داشته باشن و قبولت داشته باشن
گفتم زندگی هیچ زوجی را دیگران نمیتونن خراب کنن جز خودشون

یا اینکه وقتی تماس میگرفتن از خانمتون هم میخواستن باهاش صحبت کنن و حال و احوالی ازش بپرسن؟

تا قبل از اتفاقات اخیر هربار خانوادم زنگ میزدند اصرار میکردند که با خانمم هم صحبت کنند. اصلا بیشتر وقتها به گوشی اون زنگ میزدن بعد با من حرف میزدن. تا اینکه ایشون نخواست دیگه حرف بزنه. یادمه مادرم روی اسکایپ هی میپرسید پس کجاست چرا نمیاد ببینمش و خانم محل نمیذاشت تا اینکه یه روز به مادرم واضح گفتم بابا شاید دوست نداره حرف بزنه ( میدونم الان واسه همین حرفم هم توبیخی میزنید)

یا اینکه شما هم که داشتین آماده میشدین از خونه برید، هیچی از این موضوع نگفتید؟

جمعه تصمیم گرفتم و از جمعه هم پست نذاشته بودم

یا اینکه شما هم که داشتین آماده میشدین از خونه برید، هیچی از این موضوع نگفتید؟

عرض کردم بارها که چهار سال خانواده من واقعا دوسش داشتن تا همین اواخر

یا اینکه برای عمل چشم خانم اومدید ایران (هزینه کمتر) برای عمل اعضای خانواده خودتون خارج از ایران

اشتباه متوجه شدید. من خودم عمل داشتم اینجا که بار اول ناموفق بود و برای عمل دوباره مادرم از ایران اومدن

در همین زمینه: اگه بر فرض از شما مستقیم میخواست کار برادرش رو درست کنید، قبول می کردید؟

اگر زن من مثل همون سالهای گذشته بود قطعا بله کمک میکردم و خوشحال هم میشدم

استش من کمتر دیده بودم یه مرد انقدر حواسش به همه چیزایی که تو خونه هست باشه!

اتفاقا من آدم خیلی خنگی هستم در این موارد. هیچوقت نمیدونم چقدر پول تو کیفمه. بخار شور را کاملا اتفاقی فهمیدم

شاید دوست نداشته باشید بگید اما این سوال هم برام پیش اومده که چطور به خانمتون پول میدادین؟

اولین کاری که اینجا بعد از افتتاح حساب کردم این بود که خواستم همراه کردیت کارد من یکی اضافه هم بدهند که دست خانمم باشه. بعدا ایشون کردیت خودشون را گرفتند که از اون خرج میکردند و هر وقت کم میشد من پول میریختم توش.
برای مواردی که خارج از خرید روزمره بود ترجیح میدادم که باهم بریم و ایشون هم ترجیحشون این بود.
من با خرید بخار شور مخالف بودم چون چیز بی مصرفی هست و تجربه هم داشتم. اما بخاطر نظر ایشون خریدیم و همانطور که گفتم بعدا به نظر من رسیدند خودشون

(قبلا هم گفتم میشد بگید اینو من دوست داشتم، میذاریم باشه، یکی دیگه میخریم،

دقیقا نظر من هم همین بود که اینو ولش کن یکی دیگه میخریم چون اینجا طلا دست دوم خیلی ارزون برمیدارند اما ایشون اصرار داشتن که از دست این خلاص بشن.
اخلاقش بود.

اما از یه جاهایی محدوده، و این محدودیت، در کنار نبود اقتدار شما در جاهای دیگه

درسته و قبول دارم. دوست نداشتم بدون اطلاع من و سر خود هر جور دوست داشت هزینه کنه. دلم میخواست با مشورت هم خرید کنیم هر چیزی رو

اما چرا بچه ندارید؟ خواست شما بوده یا خانمتون یا هر دو طرف؟

راستش درست بعد ازدواج خودمون نمیخواستیم چون زود بود. بعد که مهاجرت و بعد فکر کردم دو سه سال صبر کنیم تا جا بیفتیم.
البته خانمم هم تمایلی نداشت و دو طرفه بود. کلا برعکس بیشتر زنها بچه دوست نداره. مادرشون هم سفارششون این بود که بچه دردسره و تا میتونید فعلا بچه دار نشید. خواهرشون هم که یکسال زودتر از ما ازدواج کردند بچه ندارند. این اواخر هم که اوضاع طوفانی شده بود من میترسیدم بچه دار بشیم. در کل دو طرفه بود/
در آخر بگم که من آدم کامل یا معصوم نیستم. من هزاران ایراد دارم. اما آیا همه مردهایی که زنهاشون عاشقانه به پاشون نشستن معصوم بودند با پرفکت بودند؟!
شما مو به مو از من ایراد در میارید. من هم یک آدم عادی هستم

خانم سحر
مساله اینجاست که رابطه همسر من و خانوادم خیلی خوب بود. پست قبلیم را نخوندید فکر کنم. از یه زمانی همسرم شروع به بهانه گیری کرد

در اخر یه ذره برام سخته قبول اینکه یه زنی بهشت زندگیشو ول کنه و بره دنبال 50 %سهمش!!!! و خودشو بندازه به این روز

مگر اینکه خیلیم زندگیش بهشت نبوده

شاید هم همسرم میدونه نازش خریدار داره و میره که با شرایط دلخواه برگرده. تا الان که اینجوری بوده ، به لطف تلاش من برای نجات این زندگی

[گیسو کمند]

من از دوستان 2تا خواهش دارم 1-دیگه این تاپیکو به چالش نکشونید و تا حالا هم تاپیک این بنده خدا الکی واقعا الکی و بی نتیجه به 5 صفحه رسیده
2-دوستان اگه میخواهید سوال بپرسید یا پستهای جناب کاوه را به دقت بخوانید یا اگه حوصله خواندن ندارید سوالات تکراری یا سوالاتی که به شفاف سازی ذهن ایشون کمکی نمیکنه نپرسید
جناب کاوه پستهایی که خودتون صلاح میدونیدو درخواست حذف بدیداز طریق مثلث مشکی کنار پستها

شما دوست دارید زندگی کنید اما حیفتون میاد که چرا باید با کسی زندگی کنید که با نقشه قبلی شما رو از رابطه با دیگران منع میکنه و برای پول و سهم بیشتر میخواد ادامه بده و دنبال یه اعتمادید تا دلتون قرص شه و زندگیتونو ادامه بدیدو... و هنوز نمیدونید آیا این جدایی تصمیم درستیه یا میشه بهتر تصمیم گیری کرد و بیشتر نگران آیندتونید

همسرتون هنوز زندگیشو دوست داره و دوست داره برگرده و با آرامش زندگیشو کنه اما اینو در نظر میگیره که ای کاش همسرم واقعا منو و فقط منو عاشقانه میخواست و من از شر خانوادش راحت میشدم و راحت زندگی میکردم و حیف از جوانیم که به پای ایشان ریختم و مهریه واقعا چه چیز خوبیست ای کاش مهریه داشتم تا چیزی که قانونا و شرعا حقم هست را حداقل در ازای جوانی ام میگرفتم و...ایشون خودشو بازنده میدونه و دیگه شاید به حقش هم قانع نیست وو فکر میکنه حقشه که کل اون خونه را به ایشون بدید چون خودشو بازنده میدونه و عمرشو به باد رفته (اینها فقط افکار همسرتان است نمیگوییم افکار درستی است اصلا و ابدا)

این وسط ما با عدم اعتماد متقابل مواجه هستیم و بس.

نه همسر به شما و آینده اش(بیشتر بعد از طلاق) اعتماد دارد و نه شما به همسر اعتماد دارید ، این صلب اعتمادها از کجا آمده ؟

اعتماد شما که خودتان گفتید چهطور از بین رفته ولی دلیل از بین رفتن اعتماد همسرتان را قبول ندارید شاید به همسرتان هم دلایل شما را بگوییم قصورش را در این صلب اعتماد قبول نکند و هزاران بهانه بیاورد
که من یه زن تنها - به هزار آرزو - مهریه نداشتم به امید.. - عاشقش بودم - منو نخواستن- قبولم نکردن -دروغ - راست - سوءتفاهم - یا هرچی- دلایلش هرچیز خواهد بود جز قبول تقصیراتش

اینجا واقعا یه عده بدون درنظر گرفتن اینکه مراجع در حال دیوانگی و رفتن به تیمارستان است فقط میگویند شوهرت را دریاب و بچسب و زندگی کن قبول دارم،عده کسانی هم که بی دلیل و با دلیل فقط میگویند طلاق بگیر کم نیست
مراجع خودشان میگویند وضعیت خانه پدر بدتر از خانه شوهر نیست ولی بهتر هم نیست باز میگویند طلاق بگیر و.. کاری نداریم اما مهم این است که طلاق یا ادامه چه آسیب ها و چه دستاوردهایی برایمان دارد

در مورد زندگی شما ، یا شما توانایی اصلاح رفتارهای خودتان و تغییر سبک زندگی به شیوه درست را دارید یا ندارید ،

اگر توانش را ندارید که بیشتر از این خودتان را اذیت نکنید الان آشتی کنید 2ماه دیگر همین برنامه ها تکرار میشوند .
اگر توانش را دارید یاعلی ، اول ببینید اشتباهاتتان چه بوده بعد هم شروع به تغییر کنید.

اگر نظر مارا میپرسید در مورد اینکه با تلاش و تصمیمات درست زندگیتان اصلاح میشود و اعتماد متقابل دوباره شکل میگیرد پاسخ من مثبت است ، اگر شما چنین تصمیمی داشتید اعلام کنید تا بیشتر روی فقط همین هدف فوکوس کنیم.

تغییر این نیست که شما از حقوقتان بگذرید اتفاقا یکی از اساسی ترین تغییرات رفتار جراتمندانه است که پایه آن استفاده از حقوق خود با احترام به حقوق دیگران، می باشد.در ضمن اگر خدایی نکرده همسرتان با تغیر شما باز هم تغیر نکرد، شما درصدد تغییر به سبک زندگی درست بوده اید و این تغییر را نیاز دارید چه برای زندگی حال چه آینده تان پس چیزی را از دست نداده اید.

احتمالا این تاپیک از حد مجاز تعداد پست عبور کرده باشد هر تصمیمی دارید فکر کنم بهتر باشد در تاپیک جدید و انشاءالله با عنوان جدید مطرح کنید بهتر باشد مگر اینکه پستهایی را به صلاحدید خودتان حذف کنید که همینجا ادامه دهید.

[kaveh-r]

با تشکر از همه دوستان
من از روز اول به این دلیل در قسمت متارکه تاپیک زدم چون تقریبا به این نتیجه رسیده بودم که زندگی ما به مرحله ای رسیده که امکان درست شدنش نیست و بقول معروف حرمت ها از بین رفته. با اینحال از دوستان نظر گرفتم و باز با خانم سابقم صحبت کردم حسن نیت نشون دادم و ازش خواستم که با تلاش و اعتماد و فراموش کردن گذشته زندگی را اصلاح کنیم. اما ایشون شروط غیرمنطقی و توهین آمیز گذاشتند
من تصمیمم را گرفتم و حسرتی هم ندارم. از این به بعد هم فقط از دوستان میخوام کمک کنند که چطور بتونم با اراده رو تصمیمم برای جدایی بمونم. انشالله تاپیکی با همین عنوان باز میکنم.
یه صحبت هم دارم با دوستانی که همچنان به من تغییر سبک زندگی را پیشنهاد میکنند. میخوام بگم که علیرغم اطمینان کامل به حسن نیت شما عزیزان، گاهی این حسن نیت باعث میشه مراجعین بیشتر و بیشتر در این گرداب بی سرانجام گرفتار بشوند به امید واهی. باز هم میگم میدونم حسن نیت دارید اما واقعا بعضی وقتها راه نجات جدایی هست.

[بهزاد10]

دوستان عزیز

کسی نگفته که حرف های خانم های محترم در پست های بالا کلاً درست نیست ! بله عوامل متعدد دیگری هم حتماً هست که کار رو به مشکلات اینچنینی رسونده ولی تفاوتش مثل تفاوت بین خورشید وماه میمونه . کدوم نور بیشتری دارن؟؟ مشکلات دیگری هم حتماً هست ولی تاثیر مسائل مالی و حقوقی در خصوص کیس ایشون ، از مسائل دیگه بیشتره . به حدی مسائل دیگه در کیس ایشون کوچک هستن که به نظر من قابل توجه نیستن و نمی بایست اون مسائل کار رو به اینجا می رسوند . . .

اما کسی نگفته که نداریم زنی که از اعتماد شوهرش سوء استفاده نکرده باشه . بله زنانی هستن که در پاکی ، صداقت و امانت داری اونها هیچ تردیدی نیست . ولی آیا عاقلانه است که ما امانت داری همسرمون رو تست کنیم !!!!!!!!

اگر همسر ما از برخی حقوق مالی که بش میدیم سوء استفاده کرد که کار بیخ پیدا میکنه . اگر هم که سوء استفاده نکرد که خیلی زندگی ما فرقی نمیکنه . پس من نمیدونم «چرا سری رو که درد نمیکنه دستمال ببندیم؟» چرا فرصت سوء استفاده رو فراهم کنیم که حالا یک آدم خوب سوء استفاده نکنه و یک آدم بد سوء استفاده بکنه ؟ بعد بزنیم توی سر آدم بد که تو بدی کردی . . .

من نمیدونم چه اصراری هست که ابزارهای مالی مهم به همسرمون بدیم ؟؟ آیا برای محبت کردن راه دیگری نیست ؟ آیا حتماً همه باید از همسرشون تست امانت داری بگیرن . اگه مردود شد چی ؟ اگه قبول شد که خیلی تاثیری در زندگی نداره و از راه های دیگه هم میشد صداقت و درستی همسر رو فهمید . پس چرا این همه ریسک ؟

ببینید دوستان من میفهمم که خانم ها جلوی اظهارات من جبهه میگیرن و میخان از درستی و امانت داری کل زنان عالم دفاع کنن . ولی ما در جامعه آرمانی نیستیم که اخلاق حکم فرما باشه . براتون مثال از حکومت های ظالم و همچنین از خانم هایی که بدی کردن زیاد زدم . خوب حالا شما اصرار دارید که نه ! یک مرد حتماً باید از زنش تست امانت داری بگیره ؟

خانم های بزرگوار اعتقاد دارن که مثلاً : «در اخر یه ذره برام سخته قبول اینکه یه زنی بهشت زندگیشو ول کنه و بره دنبال 50 %سهمش!!!! و خودشو بندازه به این روز»

ولی توجه نمی کنن که مساله به صورت فوق برگزار نشده !! طی سالیان و به تدریج به دلیل به هم خوردن توازن مالی ، برخی مسائل پیش میاد و کم کم زندگی از روال درست خارج میشه . نه اینکه یک روز خانم از خواب بیدار بشه و بگه «خوب به خاطر پول میخام طلاق بگیرم»

بله درسته که امروز که خانم ایشون قصد جدایی به سرش زده ، دیگه زندگیش بهشت نیست . ولی آیا دلیل بهشت نبودن زندگی اون حرف های خاله زنکی بوده ؟؟ همه که از این مسائل یک دوجین دارن .

آقای کاوه که از بحث لپ تاپ گفت من با خودم فکر نکردم که چقدر دنیاشون کوچیکه یا چقدر بچه هستن . بلکه دیدم که زندگی از کانال صحیح خارج شده و دلیل ریشه ای هم طغیان زن بر علیه شوهر به دلیل قدرت های مالی هست . البته زن کم کم حالت یاغی پیدا میکنه و یک شبه نبوده . آره توجیهات و بهانه هایی هم مطرح میشه ولی اگه امتیازات مالی و حقوقی نبود ، امروز حتی کسی اون بهانه ها رو مطرح هم نمی کرد . . .

اما حرف نهایی بنده حقیر اینه : با کار کردن روی بهانه های خانم ایشون ، هیچ وقت رابطه اصلاح نمیشه . ولی به نظر من همچنان راهی برای اصلاح و جلوگیری از جدایی هست که هنوز روی اون صحبت نشده! اگر دوست مون آقای کاوه علاقه داشت ، در تاپیک جدیدش رو اونها بحث می کنیم . . .