شوهرم عصبیه. همش با هم دعوا داریم

سلام منو شوهرم الان هشت ساله ازدواج کردیم. یه دختر دو سال و نیمه هم دارم. شوهرم خیلی مرد خوبیه. هیچ ایرادی هم خدارو شکر نداره. فقط یه دفعه جنی میشه. داد و بیداد میکنه. شوهرم از بچگی اینجوری بوده. پسر آخر خونواده شه. دو تا خواهر داره مثل دسته گل. یکی معلم، یکی روانشناس. خودشم مهندسه. منم لیسانس دارم و خانه دار. پدر و مادر شوهرم خیلی سنشون زیاده. یه جورایی بزرگ فامیلند. مریضند و من نمیتونم شکایت پسرشونو بکنم.
به خواهراش گفتم. اونها هم همش میگن خدا بهت صبر بده
شوهرم ورزش رزمی میکنه به صورت حرفه ای. میترسم این اخلاقش واسه همون باشه. گرچه شنیدم مردایی که و‌رزش رزمی میکنن آرومترن. تو کارای نی‌نی گلمون خیلی کمکم میکنه. مهربونه. یه دفعه میاد جلوی همه بغلم میکنه. یه دفعه هم جلوی همه سنگ رو یخم میکنه. با نی‌نی خدارو شکر خوبه. ولی مثلا تا یه کاری میکنه بچه دوسال و نیمه رو ورمیداره میبره میزاره تو اتاق درو روش قفل میکنه. یا مثلا دخترم وقتی بهونه میگره بهش میگه گریه کن. دخترم اینقدر جیغ میزنه صورتش بنفش میشه. ولی اونی که میخوادو بهش نمیده. میگه نمیخوام بچم لوس شه. انگار نه انگار بچه دوساله و نیمشه. انگار سی و دو سال نیمشه. دیگه تازگیا هم همش دعوا داریم. جلوی خواهر زاده هاش ضایعم میکنه. اونا هم نوجوونن. میخندن. من حرص میخورم.

وااااااااا ؟ مشکل روحی روانی داره که ! من سر در نمیارم.:( این مشاوره ی جدی می خواد! جدی !

مشاوره نمیاد. وگرنه خواهر خودش روانشناسه. هزارتا مشاور خوب میشناسه بهمون معرفی کنه ولی نمیاد. دخترم طفلکی به خاطر رفتارهای باباش خیلی بچه مشکل سازی شده. یا جیغ داره میزنه یا خرابکاری میکنه. الان یه سری از غذاها براش منع شده که جلوی بیش فعالیشو بگیریم. ولی من میدونم واسه رفتارهای شوهرمه. به بچه دو ساله میگه بیا حرف بزنیم. صورتشو میگیره تو دستاش. خیره میشه تو چشش باهاش حرف میزنه. بچه زهره ترک میشه جیغ میزنه. میبره میزاره تو اتاقش.
از این برنامه جو فراست یاد گرفته. میشینه اونو نگاه میکنه میخواد رو بچه پیاده کنه

چه خوب به خاطر خواهر شوهرت. خب خودت برو مشاوره. ببین چی میگه. دو سه جلسه برو. بعد اگه خیلی لازم بود، به شوهرت بگو به خاطر بچه بریم مشاوره. مشاوره راجع به رفتار با بچه مون! به مشاور هم بگو باهات همکاری کنه.