چطوری حس امیدواری و شاد بودن رو در همسرم تقویت کنم؟

سلام دوستان
وقتتون بخیر:72:
من و همسرم 7 ماهه عقد کردیم و ایشا چند ماه بعد هم میریم سرخونه زندگیمون.. من سی و یک و ایشون سی و دو ساله. من کارمند رسمی یه اداره دولتی با درامد تقریبا خوب و ایشون یه شرکت خصوصی با درامد متوسط . من فوق لیسانیم وایشون فوق دیپلم. ازدواجمون سنتی بوده.
همسرم کلا آدم خوبیه و در کل خیلی ازش راضیم ام .. ما از هر لحاظ با هم تفاهم داریم .. و واقعا این مدت هیچ مشکل خاصی و هیچ اختلاف خاصی خدارو شکر نداشتیم باهم.. هم خونواده خوبی دارن و هم خودشون یه فرد کامل هستن .
موضوعی که خواستم از دوستان مخصوصا آقایون متاهل نظر بدن و راهنمایی کنن منو در مورد بعضی رفتارهای خاص ایشون هست.. همسرم اکثر اوقات به خاطر این که ثبات شغلی نداره همش نگرانه ( مخصوصا تو این اوضاع بد اقتصادی ) همش نگران خرج و مخارج روزمره هستش .. نگران اینکه با این درامدی که داره ایا میتونه از عهده مخارج بخصوص پرداخت اقساط سنگین خونه که قراره یکی دو ماه بعد بخریم بربیاد یا نه. همش افسوس گذشته رو میخوره که چرا تصمیمات خوبی تو انتخاب شغل نداشته و نتونسته به اون چیزی که لایقش بوده برسه. همش میگه نتونستم آدم موفق و تاثیر گذاری واسه خودم و اطرافیانم بشم. تو گذشته یه کم به دلیل مشکلات مالی و نداشتن راهنمای مناسب تصمیمات خوبی واسه زندگیش نگرفته و همین مورد خیلی اذیتش میکنه. بعضی وقتها تو خودشه و احساس میکنم من نمیتونم هیچکاری واسش بکنم که ازین حال و هوا بیرون بیارمش.. دوست دارم شاد باشه و از زندگی لذت ببره ولی اکثر اوقات عرق در گذشته هستش و همش افسوس کذشته رو میخوره .
بچه ها من خیلی دوستش دارم و میدونم واقعا به اون چیزی که شایسته اش هست نرسیده ( تحصیلات بالا و کار خوب و درامد خوب) و این مورد خیلی عذابش میده. بهم بگین چیگار کنم که شاد تر باشه .. امیدوارتر باشه و از زندگیش لذت ببره. وقتی اینطوری ناراحت میبینمش غم عالم میشینه رو دلم:54:

بچه هه ممنونم میشم نظراتتون رو بگین و راهنماییم کنین...:72:

شاید یه کار خوبی که بشه کرد اینه که تاییدش کنید، ازش تعریف کنید و بهش بگید که در هر شرایطی شوهرتون براتون مهم هست. از مقایسه ی خودتون با ایشون از لحاظ کاری یا تحصیلی حتی توی ذهنتون اجتناب کنید چون یه روزی یه جایی توی رفتار یا گفتارتون نمود پیدا می کنه. اگه برای لوازم خونه یا هر چیز دیگه ای از دارایی خودتون خرج کردید( حتی برای امور شخصیتون) حتما تصریح کنید که فقط قصد همراهی و همدلی با ایشون توی برداشتن مشکلات دارید و دارید سهم خودتون رو از زندگی مشترک ایفا می کنید؛ چون ممکنه ایشون فکر کنه شما بی عرضه بودن ایشون رو دارید بهش ثابت می کنید! ،البته این به این معنی نیست که اصلا پولاتون رو خرج نکنید؛ سعی کنید یه توازن ایجاد کنید.
خودتون هم شاد باشید طوری که این شاد بودن رو از کنار ایشون بودن دارید به دست میارید. ازتفریح،پارک،سینما، مسافرت های یه روزه و... هم استفاده کنید.
مرد ها کم درد دل می کنند به خصوص ایشون که ناکامی هایی در گذشتش داشته؛اگه خواست درد دل کنه با ایجاد یک حس اطمینان ( از راه محبت کردن) از این تک موقعیت ها ی نادر (!) استفاده کنید، این طوری هم آروم میشه هم بهتون اعتماد میکنه.

ممنون از mReza91 که وقت گذاشتن و راهنماییم کردن. خیلی مفید بود واسم حتما حتما عمل میکنم بهشون...
گاهی وقت ها دوست دارم باعث دلگرمیش بشم و اون حسی رو که دارم رو بهش منتقل کنم.. بهش بفهمونم که من اونو به خاطر خودش و شخصیت بالا و وجود پاکش دوست دارم . بهش بفهمونم که درامد متوسط و شغلی فعلی رو که داره من قبول دارمو و پذیرفتم و بیشتر ازین نگران آینده و مشکلات پیش رو نباشه. گاهی وقت ها وقتی باهاش دردودل میکنم و میخام بهش امیدواری بدم احساس میکنم ( البته هیچ وقت نگفته بهم و من خودم اینجوری احساس میکنم) که فکر میکنه دارم فقط محض خوشحالی اون حرف میزنم و یه جوری امید دادن کاذبه. بعدشم ازم تشکر میکنه به فکر اونم و تنهاش نمیذارم. ولی باز از فرداش روز از نو و روزی از نو ...
نمیدونم وقتی باهاش حرف میزنم با چه لحن و از چه کلماتی استفاده کنم که تاثیر بیشتری داشته باشه و فقط حرف زدن صرف نباشه و نتیجه هم داشته باشه؟