بهتر است کمی جدی باشم

سلام.
نوجوانی هستم 17 ساله ، کلاس سوم دبیرستان.
دیدین بعضیا هستن که همیشه میخندن!؟ اگه بخوام یکمی عامیانه تر بگم ، ممکنه یکمی بی ادبانه باشه ولی خب میگم ، دیدین بعضیا همیشه نیششون بازه ؟ :|
منم اینطوریم! این باعث شده که بقیه تفسیرهای متفاوتی ازم داشته باشن! یکی میگه داری برای جلب توجه اینکارو میکنی ، یکی میگه با این کارا خودت رو کودن و احمق جلوه میدی و خودم هم به این نتیجه رسیدم که باید یکمی جدی تر باشم

در مورد اینکه جدی باشم با دوستام مشورت کردم ولی خب اونا میگن تو هیچوقت نمیتونی جدی باشی :| در واقع میگن کلا قیافت Fun ئه :))

خب تاحالا این Fun بودنه زیاد مشکلی برام ایجاد نکرده ، حتی باعث شده خیلیا هم به خاطر اینکه با بودن در کنار من خوش میگذره بهشون بهم جذب بشن! یعنی در واقع من براشون نقش دلقک رو بازی میکردم!
اما کم کم این دلقک بودنه داره میره روی اعصابم و عصبانیم میکنه!

خب حالا لطفا بگید ببینم میتونم جدی باشم یا نه!؟ به عقیده ی من ، خندیدن و Fun بودن من ذاتیه! مثل آتش که همیشه گرما داره. آتشو ماهیتش گرما هست. نمیتونی گرما رو از آتش بگیری! اگر گرما رو از آتش بگیری متعاقبا آتشی هم وجود نخواهد داشت :)

درود دوست من به همدردی خوش اومدی

من فقط نظر شخصی خودمو میگم همیشه سعی کن توی زندگیت تعادل داشته باشی.بذله گویی خیلی خوبه یه استعداده یه هنره خلاقیت درش وجود داره و اینکه دوستات با بودن کنارت لذت میبرن خیلی هم خوبه ولی به اندازه باشه جدی نباش توی جمع های خودمونی راحت باش خودت باش توی جمع های یکمقدار جدی یا غیر دوستانه که جمع دوستانه ای که دارید خیلی صمیمی نیست یکم جدی برخورد کن جدی نه اینکه اخم کنی و مثل برج زهر مار باشی نه مقداری از شوخی هایی که میکنی کم کن.
اینو بدون هر جایی رفتار خاص خودش را میطلبه خیلی هم بخودت فشار وارد نکن ریلکش و راحت باش عجول هم نباش کم ک تجربی خودت یاد میگیری.

نظرم فقط شخصی بود از نظر روانشناسی دوستان بهتر میتوانند کمک کنند:72:
ولی لطفا شوخ طبعی خودت را از بین نبر فقط متعادلش کن دایره رو بزار روی دوستای صمیمیت هرچی این صمیمیت کمتر میشه شما هم از شوخی هات کمتر کن

سلام.. چرا فکر میکنی اینکه همیشه بخندی باعث میشه بقیه فکر کنند احمقی؟

خود من هم باید بگم زیاد میخندم توی جمع... تا زمانیکه حواسم باشه که جدی باشم خوبه.. ولی خدا نکنه فراموش کنم.. بعدش پشمون میشم و میگم ای وای زیاد خندیدم..

ولی دوست به نظرم اینقدر نباید خودت رو سرزنش کنی.. قرار نیست همه ادما مثل هم باشند... اتفاقا این مدل شخصیت شما میتونه باعث بشه دوستای خوبی دور خودت جمع کنی...

من یه دوستی دارم با اینکه تحصیلات بالایی نداره و شخصیت خیلی جالبی نداره ولی ادم شوخیه.. هروقت دلم میگیره دوست دارم برم خونش... در واقع به خاطر این اخلاقشه که تا الان دوستیمو باهاش ادامه دادم و اگر این نبود همون اول باهاش قطع رابطه کرده بودم..

اینکه شما به این مرحله رسیدی که دلت میخواد شخصیت دیگه ای غیر از این بودی کاملا طبیعیه... به اقتضای سنتون .

نظر من اینه که اتفاقا این یه ویژگی مثبت در شما میتونه باشه ولی اگر همچنان اصرار داری این اخلافتو بذاری کنار باید قبول کنی که به یکباره نمیتونی تبدیل به یه شخصیت متفاوت بشی.

کم کم و مرحله به مرحله..
برای اینکه یادت نره یه چیزی مثل دستند ببند به دستت به نشانه اینکه این عهدی که با خودت بستی رو یادت نره.

تو خونه وقتی تنهایی خودت با خودت تمرین کن... مثلا یه داستانی تعریف کن.. میتونی همزمان جلوی اینه وایسی تا بهتر تسلط داشته باشی.

کمی کتاب بخون و اطلاعات خودت رو در مورد موضوعات روز دنیا و اخبار بالا ببر... اینجوری میتونی توی جمع های مختلف درباره موضوعات مختلف نظر بدی و از عقیده خودت دفاع کنی

اعتماد به نفست رو بالا ببر.. اگر کسی از اخلاقت ایراد گرفت اینو بدون که این نظر شخصی اون ادمه و تو نباید خودت رو به خاطر نظر شخصی یه ادم سرزنش کنی... خیلی جدی و باوقار بهش بگو من این مدلیم و مهم اینه که خودم دوست دارم شخصیت خودمو..
موفق باشی

دوست من دقیقا همیشه خندان هستند و بقیه رو هم می خندونن.در تعامل با دیگران از بقیه کسانی که در سطحشون هستند پیشرو هستند و نقل قول خودتون که فرمودید، بقیه بیشتر به طرفشون جذب می شن.
با گذر زمان و مشغول شدن در شغل آینده تون همه چی درست می شه