سربازی، دانشگاه، شغل و ازدواج

سلام
من پسر 19 ساله ساکن کاشان ترم آخر کاردانی عمران و در کنار دانشگاه، در شرکت خصوصی مشغول به کار هستم، و چند ساله که دخل و خرجم رو خودم تامین میکنم و بعضی مواقع کمک خرج خانواده هم میشم، مبلغی هم تونستم پس انداز کنم توی مدتی که مشغول به کار بودم و هستم. سربازی هم هنوز نرفتم.
یه دختر خانمی توی شرکت هست که رابطه ما در حد همکار هست نه بیشتر! این دختر خانم هم خودش هم خانواده اش از همه نظر خوب هستند و تقریبا با خانواده من هم سطح هستند، من قصد دارم به خانواده بگم که بریم خواستگاری ولی هنوز مردد هستم، نمیدونم با این شرایط من، الان ازدواج کنم یا چند سال دیگه؟
چون من هنوز دانشگاهم مونده و سربازی نرفتم، نمیدونم الان ازدواج کنم یا بعد از سربازی؟
این دختر خانوم حدود یک یا دو سال هم فکر کنم ازم بزرگتره! دقیق نمیدونم ولی میدونم ازم بزرگتره! چون ما باهم رابطه ای نداریم، فقط در حد همکار هستیم
البته من در این مورد با کسی صحبت نکردم نه خانواده ام نه دختره!
اگه بخوام صبر کنم دانشگاه و سربازی تموم شه، خب احتمالش هست که دختره ازدواج کنه چون واقعا دختر خیلی خوبیه از همه نظر! نمیدونم چیکار کنم؟
اول ازدواج بعد سربازی یا اول سربازی بعد ازدواج؟
اینم اضافه کنم برای تحصیل در آمریکا اقدام کردم و اگه این قضیه ازدواج انجام بشه رفتن به آمریکا کنسل میشه و موندنی میشم! من تحصیل به آمریکا خیلی خیلی مهمه برام و جز مهمترین اهدافم هستش ولی اگه با این دختر خانوم ازدواج کنم قضیه تحصیل در آمریکا منتفی میشه، یعنی اینقدر این خانوم برام با ارزش و مهمه که حاضرم از مهمترین هدف زندگیم هم بگذرم!

همچنین خانواده من یکم سنتی هستند مثل اونایی که میگن اول بزرگتر بعد کوچکتر باید ازدواج کنه، چون من یه داداش بزرگتر از خودم دارم که مجرده!

و در اخر اینم بگم من قبلا دوست دختر داشتم و اتفاقی متوجه شدم دوست دختر قبلیم با این خانوم هم دوست هستند هم فامیلی نسبتا دوری باهم دارن، نمیدونم در مورد رابطه قبلیم چیزی میدونه یا نه! هر چند که رابطه قبلی تموم شده! یکم نگرانم که نکنه دوست دختر قبلیم مشکلی به وجود بیاره یا بخواد زیراب منو بزنه پیش دختره!

ببخشید که پراکنده صحبت کردم.
ممنون میشم راهنمایی کنید.

سلام. کم هم مشکل نداره. انواع موانع سر راهت هستند که البته با تلاش زیاد شاید بتونی حل شون کنی.
شما میگی دختر خانوم رو در حد همکار می شناسی حتی سنش رو درست نمی دونی، بعد میگی اون قدر برام ارزش داره و مهمه که حاضرم از اهداف زندگیم بگذرم ؟!؟!
احساس زیاد می کنم از این عشق های دوره نوجوانی هست که بدون شناخت کافی و بیشتر ناشی از احساسات تازه به بلوغ رسیده ست.
ضمن اینکه سن شما برای یک ازدواج موفق امروزی کم هست. لطفا خودت رو با پدر و مادرت و نسل های قبلی مقایسه نکن که 18 سالگی ازدواج می کردند. اهل فن همگی واقعا ازدواج در سن 19 سالگی رو نفی می کنند. چون هنوز سلاق و تفکراتت به ثبات نرسیده. الان از یه مدل تیپ لباس یا یه تیپ دختر خانم خوشت میاد، 3 سال دیگه کلا سلایقت عوض میشه و اصلا به سلیقه های امروزت می خندی! کم نیستن کسانی در همین تالار که زندگی مشترک شون به بن بست رسیده و انتقادشون از اینه که در سن پایین ازدواج کردند.
با این حال باز اگر خیلی اصرار داری که البته به صلاحت نیست، اول از دختر خانم شناخت کافی بدست بیار (دیگه روشش رو خودت باید ببینی) و مدتی هم باهم باشید، که اگر دیدی واقعا مطابق با ایده آل هایت هست و بهم می خورید و اونم شما رو می خواد و حاضر به ازدواج هست، بعد جریان رو جدی کنی و دنبال رفع کردن موانع تون باشید.
بر فرض شاید کلی بری با خانوادت بحث و دعوا کنی و چونه بزنی و قهر کنی که من می خوام قبل از برادر بزرگم ازدواج کنم و راضی شون کنی، و بعد از کلی تلاش و اعصاب خانودت رو خورد کردن تازه بفهمی دختر خانم اصلا تو رو نمی خواد یا کسی توی زندگیش هست یا مشکلی داره که تو نمی تونی باهاش کنار بیای و ...

اول با شناخت کافی مطمئن بشو که راهت درست هست و ارزش این همه هزینه و تلاش در زندگیت رو داره بعد اقدام کن.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط بابک 1369

سلام. کم هم مشکل نداره. انواع موانع سر راهت هستند که البته با تلاش زیاد شاید بتونی حل شون کنی.
شما میگی دختر خانوم رو در حد همکار می شناسی حتی سنش رو درست نمی دونی، بعد میگی اون قدر برام ارزش داره و مهمه که حاضرم از اهداف زندگیم بگذرم ؟!؟!
احساس زیاد می کنم از این عشق های دوره نوجوانی هست که بدون شناخت کافی و بیشتر ناشی از احساسات تازه به بلوغ رسیده ست.
ضمن اینکه سن شما برای یک ازدواج موفق امروزی کم هست. لطفا خودت رو با پدر و مادرت و نسل های قبلی مقایسه نکن که 18 سالگی ازدواج می کردند. اهل فن همگی واقعا ازدواج در سن 19 سالگی رو نفی می کنند. چون هنوز سلاق و تفکراتت به ثبات نرسیده. الان از یه مدل تیپ لباس یا یه تیپ دختر خانم خوشت میاد، 3 سال دیگه کلا سلایقت عوض میشه و اصلا به سلیقه های امروزت می خندی! کم نیستن کسانی در همین تالار که زندگی مشترک شون به بن بست رسیده و انتقادشون از اینه که در سن پایین ازدواج کردند.
با این حال باز اگر خیلی اصرار داری که البته به صلاحت نیست، اول از دختر خانم شناخت کافی بدست بیار (دیگه روشش رو خودت باید ببینی) و مدتی هم باهم باشید، که اگر دیدی واقعا مطابق با ایده آل هایت هست و بهم می خورید و اونم شما رو می خواد و حاضر به ازدواج هست، بعد جریان رو جدی کنی و دنبال رفع کردن موانع تون باشید.
بر فرض شاید کلی بری با خانوادت بحث و دعوا کنی و چونه بزنی و قهر کنی که من می خوام قبل از برادر بزرگم ازدواج کنم و راضی شون کنی، و بعد از کلی تلاش و اعصاب خانودت رو خورد کردن تازه بفهمی دختر خانم اصلا تو رو نمی خواد یا کسی توی زندگیش هست یا مشکلی داره که تو نمی تونی باهاش کنار بیای و ...

اول با شناخت کافی مطمئن بشو که راهت درست هست و ارزش این همه هزینه و تلاش در زندگیت رو داره بعد اقدام کن.

---

مرسی اقا بابک
درسته، حق با شماست

این که میگم رابطمون در حد همکار هستش اما دختره برام خیلی با ارزشه، منظورم این بود که رابطه دوست دختر/دوست پسر بین ما نیست نه اینکه اصلا نمیشناسمش! و اینکه خودش و خانواده اش رو به اندازه کافی میشناسم، توی فامیل شون یکی هست که همه فامیل این اقا رو قبول دارند، من با این اقا که خیلی وقته باهم دوست هستیم، در مورد دختره و خانواده اش برام توضیح داد که چجور خانواده ای هستند، و این اقا میدونم که واقعیت رو گفته چون ادم قابل اعتمادی هست و هم خوبی ها رو گفت هم بدی ها! و طبق اون چیزی که گفت و چیزی که خودم متوجه شدم واقعا هم دختره و هم خانواده اش خیلی خوب هستند، یعنی دقیقا همون معیارهایی که برای ازدواج برام مهمه رو دختره داره، و میدونم که تا حالا با کسی رابطه‌ای نداشته!
البته سعی هم کردم که باهاش رابطه برقرار کنم برای شناخت بیشتر همدیگر ولی چراغ سبز نمیده! (شاید بخاطر اینکه که فامیلشون هم توی شرکت کار میکنه، میترسه که از رابطه با خبر شه و براش دردسر شه، چون خانواده سنتی و مذهبی هستند)

در مور شناخت بیشتر هم حرف شما رو قبول دارم، اول باید یه مدت باهم باشیم ببینیم اصلا بهم میخوریم، منو میخواد؟ با شرایط من حاضر ازدواج کنه؟ و... بعد قضیه رو جدی کنم و با خانواده در میون بذارم

بازم مرسی

میدونم رابطه تون چه جوره
ما هم با برادرمون همین مشکل رو داریم
یه خانمی رو برا ازدواج معرفی کرده
بهش میگیم چه خصوصیتی این خانم داشته که تو رو جذب کرده میگه خوش قول بوده پول چیزیهایی که از مغازه برده رو سر وقت می آورده ( مشتری نمونه)

تو فلان اداره که بوده کار مردم رو راه می انداخته و کمکم کرده تا کار زمینم به سرانجام برسه (کارمند نمونه)

میگه خیلی خوب میدونه کجا باید سرمایه گذاری کرد (اقتصاد دان نمونه)
بهش میگیم اینهایی که تو میگی پس باید به ایشون جایزه کارمند نمونه رو داد نه زن نمونه :311:

به نظرم شناخت شما هم به این صورت هست
ایشون احتمالا کارمند نمونه هست شاید خانم نمونه ای هم باشه ولی شناختتون خیلی سطحیه