میخواهم به خودم کمک کنم تا تغییر کنم و زندگی جدید شروع کنم

سلام دوستان خوب همدردی ، وقتتون بخیر ؛ :72:

از عنوان تاپیکم پیداست که چه راهنمایی ازتون میخوام ولی خودمم توضیحی درباره مسئله ای که با اون مواجه هستم میدم تا بهتر بتونید با صحبت هاتون به من کمک کنید :

من میخوام تغییر کنم و از این حالتی که برای خودم بوجود آوردم رها بشم و سبک زندگی خودمو داشته باشم. براتون مثالی میزنم:

دوست دارم به نسبت هم سن و سالای خودم که میبینم از نظر ظاهر و همچنین مهارت ها بهتر باشم به همین دلیل مرتب دنبال لباس میگردم تا از همه جذاب تر و دوست داشتنی تر به نظر برسم.
به نظر دیگران من خوش اخلاق و نجیب و دوس داشتنی هستم و چهره معمولی خوبی دارم ولی نمیدونم چرا پیش خودم احساس میکنم بقیه از من خیلی بهتر هستند ... من دوست ندارم مثل بقیه ی دختر ها به زور به خانوادم بگم من اینو میخوام ...من اونو میخوام .
مثلا وقتی میبینم یه بچه ها اینقدر چیزای گرون میخرن منم دلم میخواد و همین باعث میشه احساس کنم اونا از من بهترن و دوست دارم مثل اونا باشم و حتی ممکنه بخوام مثل اونا حتی صحبت کنم.

این تا اینجا

توانایی من در یادگیری و کسب مهارت خیلی بالاست ولی حیف که همت و پشتکار لازم و اون ثبات اخلاقی و هیجانی را ندارم ...مثلا مدتی آشپزی دوست داشتم ولی بعد از مدتی گذاشتم کنار.
یه مدت برای اینکه خودمو نشون بدم شروع کرده بودم به درس خوندن خوب ولی اتفاقی رخ داد که از نظر روحی به من خیلی آسیب زد و موجب شد دیگه دل خواندن درس نداشته باشم ولی میخوام دوباره شروع کنم.

توانایی هایی دارم به طور خدادادی که منو از دیگران متمایز میکنه ولی من چیزای بالاتری میخوام ....

من میخوام بدون الگو برداشتن از سبک زندگی دیگران ...خودم خوب باشم و از خودم احساس رضایت کافی داشته باشم . ولی شخصیت و منش رو در چیزای ظاهری دارم میبینم و این هست که من رو اذیت میکنه میخوام به مادیات کمتر بپردازم ولی نمیدونم چرا درگیرش هستم.

به نظر من آدم خوبه ظاهرش آراسته و خوب باشه ولی نه اینکه بخواد خودش رو اذیت کنه که نکنه بقیه در نظر دیگران از من بهتر باشن.... من میخوام برای خودم منحصر به فرد باشم.

شما اگه تجربه ای دارین مثل من تو این زمینه و یا میتونید با صحبت هاتون منو راهنمایی کنید تا بتونم به خودم کمک کنم ممنون میشم .:72::72::72:

:104::104::104:
شما نصف راه را رفته اید ، اینکه به این نتیجه رسیده اید که رضایت شما از خودتون وابسته به نظرات دیگران نیست.

اینکه می دانید شخصیت و ارزش شما وابسته به مادیات و ظواهر نیست.

و ... همه اون مواردی که در پستتون به آن اشاره کرده اید.

به نظرم اولین قدم بهتره روی جهان بینی تون کار کنید.

با توجه به پیش زمینه هایی که در شما دیدم به سمت جهان بینی الهی بسیار گرایش دارید.

انجمن معنا درمانی خیلی در این باب می تونه به شما کمک کنه.

پست زیر هم خلاصه ای است میان بر

http://www.hamdardi.net/thread19202-17.html#post412366

و نکته دیگه اینکه درسته کسب حداقل آگاهی در این باب لازمه اما نکته مهم تر اینه که به آگاهی هات در این رابطه شروع کن و عملگرا باش همین آموخته ها ومسایل به ظاهر کوچک و بی اهمیت ، خود خدا آگاهی های لازم را در جلوی راهت قرار می ده.

یک همراه در این راه مخصوصا در شروع بسیار به آدم امید و انرژی و آرامش می ده دوستی ، بستگانی که قابل اعتماد باشه.

موفق باشی.

بی نهایت عزیزم ... خیلی ممنونم از راهنمایی های سازندتون :203:

دیشب شروع کردم به خواندن تاپیک عزت نفس و اعتماد به نفس که آقای باغبان ایجاد کرده اند ... خیلی عالی بود و منو حسابی تو فکر برد و من خودمو مورد ارزیابی قرار دادم...به این نتیجه رسیدم اعتماد به نفس نسبتا خوبی دارم ولی عزت نفس پایینی دارم چون احساس ارزشمندی را در خودم کم میبینم.

حتما عزیز دلم میخوام عملگرا باشم و جدی بگیرم چون الآن جوانم و نمیخوام 10 سال بعد که نگاه میکنم به عقب ببینم که هیچ کار مفیدی انجام ندادم و زمانم بیهوده تلف میشد در حالیکه میتونستم بیشتر درس بخونم و مهارت های بیشتر ی تو زندگی یاد بگیرم .

دوستی ندارم که برام قابل اعتماد باشه ولی اطرافیان نزدیک که برام قاب اعتماد هستند به من میگویند که درس بخون چون شخصیت تو و امتیازت به درس خوندن و سر کار رفتن هست...تا حدی باهاشون موافقم ولی من همیشه دوست داشتم که خانم خونه باشم و حامی خانواده ای که تشکیل خواهم داد باشم ولی نمیدونم واقعا چکار باید کرد؟

مدتیه به لطف یکی از دوستان خوبم دارم دوره مربوط به استراتژی کودکان دکتر عباسی را برای تربیت بچه هام گوش می دم اما می بینم اول از همه به درد خودم می خوره و خودم بیشتر به اونها نیازمندم.

اینهایی که می گم خیلی فاصله هست که خودم بهش برسم اما تلاشم رو گذاشتم روش که بهش نزدیک بشوم این را از این جهت می گم که مطلبی که می ذارم نمی خوام شکل شعاری داشته باشه.

قسمت اول این دوره : من می خواهم پروانه شوم.

من هم پروانه می‌شوم! / جلسه 1 اتاق کودک کلبه ی کرامت | دکتر حسن عباسی

شخصیت واقعی یک انسان خارج از شغل ، تحصیلات ، صنف ، تکنیک و هر تخصصی هست اینها همه وسیله هستند و مرحله ای که ما از اونها عبور می کنیم تا به کمال های انسانی برسیم.

گاهی یک نفر پزشک می شه چون می خواد احترام ، اعتبار ، ثروت و ... به دست بیاره .

گاهی نفر دیگر پزشک می شه تا با راز خلقتش آشنا بشه ، خودش و خدای خودش را بهتر بشناسه و در این مسیر به مردم کمک کنه با این حال هم احترام هم اعتبار و هم ثروت رو مثل فرد اول به دست می یاره ولی غایت وافق دیدش خیلی فراتر از اون فرد اول هست و از همه اینها عبور می کنه.