سلام serin عزیز
این قضیه رو زیادی بزرگ کردی دوست من. تو فقط یه بار اونو دیدی و به دلت نشست.با به دل نشستن که نمیشه تصمیم به ازدواج گرفت. شاید با هم حرف میزدین و متوجه ی کلی اختلافات و موانعی میشدین که الان حتی به فکرتم نمیرسه. ادب و مهربونی رو که همه توی جلسه ی اول خواستگاری دارن!
میفهمم از اینکه حداقل شانس بیشتر آشنا شدن رو از دست دادی ناراحتی اما واقعا اون گریه های جانسوزو درک نمیکنم!
بعضیا بعد سالها دوستی یا عشق میفهمن که نمیتونن ازدواج کنن ولی منطقی تر برخورد میکنن. اینقدر بی تابی و سوزو گدار بعد 2 ماه شایسته ی شما و سن شما نیست. چون فرقی که من و شما توی این سن با دخترای 18 ساله باید داشته باشیم اینه که زودتر حقایقو قبول کنیمو خودمونو جمع و جور کنیمو منطقی تر رفتار کنیم.
بهت توصیه میکنم که منتظر برگشتن اون نباشی. فقط حقیقتو قبول کن و به زندگی عادیت ادامه بده![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)