سلام آویژه جان،
بهتر نگاه کن، مطمئنا در اون محیط هم زیبایی های زیادی هستند... که دیدنشون حالت رو زیبا می کنه.
از نظر من مشکل اینه که زشتی ها (حداقل با این غلظت) برات تازگی داشتن و در نتیجه توجهت رو به خودشون جلب کردن. میتونی یه مدت چشماتو ببندی، یا از دورتر یا نزدیک تر نگاه کنی، یا کلی تر یا جزئی تر. به هرحال مطمئنم میتونی زاویه دیدی رو پیدا کنی که زیبایی ها رو هم پوشش بده.
یه مثال بزنم. مثلا حسادت چیز قشنگی نیست. و دیدنش آزار دهندست. اما از یه زاویه دیگه (1) نشون میده که اون فرد قادر به دیدن زیبایی بوده. (2) نشونه ای از حس زیبادوستی انسانه. (3) نشونه ی اینه که انسان روی این سیاره دارای اراده ست. که این به خودی خود فوق العاده زیباست. (به دلایل مختلف). (4) باعث میشه حس کنیم اوناییکه حسود نیستن چه آرامشی دارن بهمون میدن. و قدرشون رو بهتر بدونیم.
و خیلی چیزای دیگه.
همیشه میشه زاویه ای رو پیدا کرد که زیبایی ها رو پوشش بده. چرا؟ چون روی این سیاره غلظت زیبایی بیشتر از زشتیه. چون ما انسان ها به هر میزان که پلیدی به این سیستم تزریق کنیم، باز هم در برابر نیکی و زیبایی ای که از یه سرچشمه بی پایان داره درش جریان پیدا می کنه، ناچیزه.









علاقه مندی ها (Bookmarks)