مشکل من در همینه چطوری باور کنم . به نظرم چون همیشه احساس تنهایی میکنم و همیشه احساس کردم تو این دنیا و با خیال و فکر و عقیده ای که دارم تنها من هستم و برای همین هست که توی این دنیا تنهام و فراموش کردن برام سخته یا باور کردن واقعیتنوشته اصلی توسط alireza35
از کجا میگید که حافظه قوی دارم؟
چطوری بدون فکر کردن به داشتن یک دوست داشتن کسی بتونم به حیات ادامه بدهم یعنی بیشتر هم سن و سال های من چه دوستم باشن چه نباشن بحث بر سر دختر هست که هست هر چند من دوست ندارم توی همچین بحث و دوست همچین افرادی باشم این طوره که شاید باعث تنها بودم همین هست
دختر هست می دونم
ولی چطور در جامعه ای زندگی کنم که بیشتر مردمش دنبال ضد عقاید من هستند
حاللدنمی خام بحث رو عمومی کنم خودم خوب بشم خودم قوی باشم و اعتماد به نفس انقد قوی باشه که به هر قدمی که بر می دارم اعتقاد و ایمان داشته باشم
خودمو باور کنم
چیکار کنم فراموش کنم ؟ چجوری بیام واقعیت رو قبول کنم ؟ تنفر پیدا کنم کسی دیگه رو پیدا کنم که در این مورد اصلا موفق نبودم یا ذهنمو از اینی که هست مشغولتر بکنم که بعد از چند سال منفجر شم از حجم اطلاعاتی تو مغزم که همش کمک به تضعیف روحیم باشه؟
تصمیمم برا خارج از اون محیط دانشگاهی درسته؟
من چیکار کنم که بخوام نفس راحت بکشم خودم باشم
داشتن کسی که بخوام وقتمو باهاش بگذرونم یا بخوام دوستش داشته باشم برام تو اولویت نباشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)