سلام اول باید خدمت دوستان گلم بگم که ایشون نیاز به روانپزشک ندارند یعنی ارجاع ایشون به سطوح پایینتر که میشه روانشناس یا مشاور که اگر روانشناس تشخیص دادن که ایشون نیازبه دارودرمانی دارند ارجاعشون میدن به روانپزشک ...حالا چرا اول روانشناس؟؟چون روان شناس به شما جلسات مشاوره میده که به مراتب تاثیرش از دارو بیشتره ولی روانپزشک از در که میری یکم باهات صحبت میکنه و بعدش داروهایی بهت میده که حداقل شش ما باید مصرف کنی...golii بعضی هاشخصیت درونگرایی دارن و به راحتی خوشحال نمیشن و خوشحالیشون زیاد با هیجان نیست..من فکر کنم شما جز این دسته باشی..من خودمم همینطور بودم نه اهل دوست نه بیرون رفتن فکر کن اولش بابام اینا هی میگفتن خوب برو بیرون منم بهونه اوردم که بدون ماشین سخته و کجا برم و از این بهونه ها بعد بابام واسم ماشین خرید منم یه چند روز خوشحال بودم ولی الان تا مجبور نباشم بیرون نمیرم....برعکس خواهرم تو هر شرایطی خودش خودشو خوشحال میکنه به حدی که من بهش میگم دیوونه ای منم کم کم یاد گرفتم که نباید منتظر بشینم تا کسی یا چیزی من رو خوشحال کنه این شدکه خودم کم کم رفتم کلاس ثبت نام کردم اولش تنبلیم میشد...تو خونه موسیقی شاد گوش میدم بالاخره یه جوری خودم رو سرگرم میکنم...شما هم کم کم نه یه دفعه از لاک خودت بیا بیرون هرروز یک دلیلی هرچند کم ارزش واسه شاد شدن خودت پیدا کن...از قدیم گفتن غم غم میاره شما خیلی جوونی فقط کافیه خودت اراده کنی و خودت رو از این جو بیاری بیرون