خیلی آدم بی دست و پایی هستم

[عشق آفرین]

سلام محمد.
ببین پسر خوب، ممکنه هر کسی یه جور شخصیت داشته باشه، یکی بذله گو باشه، یکی مهربون، یکی جدی و ... ولی رفتار دیگران با خودمون رو تا حد زیادی ما مشخص میکنیم. این که احتراممونو نگه دارن یا نه، مدام مسخره مون کنن، اینکه جلومون حرف های رکیک بزنن یا نه، جرات نکنن، اینکه باهامون غیبت کنن یا نه بگن پایه نیست...
اگه برای خودمون احترام قائل باشیم، برامون احترام قائل میشن
اگه دیگران رو مسخره نکنیم و به مسخره کردنشون روی خوش نشون ندیم، دیگه مسخرمون نمیکنن
اگه خودمونو جدی بگیریم و نشون بدیم از پس هر کاری برمیایم ، در ذهن دیگران هم همینجوری نقش میبندیم.

شوخی خوبه، زندگی رو دلنشین میکنه، اما از حد و حدودش که گذشت میشه بذله گویی و بی احترامی. به قولی:
چون قافیه تنگ آید شاعر به جفنگ آید
لذا در شوخی کردن لازمه حد و حدود رو لحاظ کرد تا احترام ها حفظ بشه.
در مورد توانایی هاتون هم که دوستان گفتند. تمرین و تکرار... هر کاری مادامی که واردش نشده باشین دشوار به نظر میاد.
دقت کردین یه دختر اگه بار اول ماکارونی درست کرد و خوب شد، دیگه تا 60 بار همون ماکارونی رو درست میکنه، نمیره سراغ یه غذای دیگه. چون ترسش ریخته و به تواناییش ایمان آورده. شما هر کاری رو میتونید انجام بدین، کافیه خودتونو باور کنید.
موفق باشید.