سلام
من تاپيك قبليتون رو خوندم و چيزهايى كه به ذهنم مياد رو بهتون ميگم.
شما به نظر مياد عليرغم شرايط ماديتون هنوز براى ازدواج آماده نيستين، اينكه از نظر مادى و رفاهى در حد خوبى باشين دليل نميشه كه شما حتما آماده ازدواج هستين. شما در رفتارتون و افكارتون ايرادهايى دارين كه قبل از شروع زندگى مشترك حتما و حتما بايد رفعش كنين.
١. شما به شدت دهن بين هستين و اين باعث ميشه كه هميشه در انتخابتون شكست بخورين و رو تصميمى كه ميگيرين نمونين.
٢. وابستگى بيش از حد به خواهر و مادرتون دارين و اين اصلا و اصلا و اصلا قابل قبول نيست. شما هنوز تو سن سى سالگى منتظر تاييد انتخابتون از طرف خواهرتون هستين و اين خيلى بده و ضعف شما رو نشون ميده.
٣. به نظر مياد شما مشكل خودبزرگ بينى دارين چون خودتون رو از همه سر ميدونين، اينكه نامزد قبليتون رو به خاطر خجالت از پدرش كنار گذاشتين نشونه اين واقعيته.
٤. شما چون سطح زندگى خودتون از يك زندگى بسيار معمولى به درجه نسبتا خوب و به قول خودتون مرفه رسوندين حس ميكنين هر كى ميخواد با شما ازدواج كنه به خاطر پولتونه و به كسى اعتماد ندارين براى همين در انتخابتون دچار وسواس شدين.
ببخشيد كمى تند شد لحنم، من حس ميكنم اگه اينجورى بخواين زندگى شروع كنين محكوم به شكسته و كسى كه بخواد همسر شما بشه، ناخواسته از سمت شما تحقير خواهد شد چون اين پول لعنتى شخصيت همه رو عوض ميكنه، بخصوص شخصيت اونايى كه از اولش چيزى نداشتن و بعداً با زحمت به پول و امكانات رسيدن چون اين آدما به همه بدبينن.
لطفا قبل از هر چيزى وابستگيتون رو به خواهراتون كم كنين و منتظر تأييد انتخابتون از طرف اونها نباشين، بعدش هم اينكه اينو بايد ياد بگيرين كه آدم وقتى يه انتخابى انجام داد بايد چشمش رو روى بقيه زن ها و دخترها ببنده و سعى كنه فقط نكات مثبت همسر خودش رو ببينه، همسر آدم كفش نيست كه هر موقع دلشو زد بذاره كنار. لطفا كمتر به دنبال زيبايى باشين، بيشتر دنبال اين باشين كه اون طرف به دلتون بشينه و از نظر اخلاق و رفتار زيبا باشه، چون بعد از ازدواج همين اخلاقه كه ميتونه زشت ترين آدمارو در نظر زيبا و زيباترين آدمارو در نظر زشت جلوه بده.








علاقه مندی ها (Bookmarks)