بهتره این سوال رو تو سایت فقهی مطرح کنی.
ولی در کل تو این چیزا هرچی خودت و دلت میگه باید انجام بدی.
خودم میشناسم کسی رو که سالها دانشجوی دندانپزشکی بود ولی به دلیل علاقه ای که نداشت و فقط اجبار خانواده بود، در نهایت هم بوسید و گذاشتش کنار و رفت دنبال علاقش چون باهاش خوشحال نبود.

تو انتخاب رشته اول علاقه مهمه و بعد مشورت با مشاوره های تحصیلی و آدمایی که شغل مرتبط با اون رشته رو دارن اونم جهت ارزیابی بازار کار.

احترام پدر و مادر واجب ، همیشه ازشون مشورت بگیر ولی این یه مورد رو نه، خیلیا تو این زمینه به حرف خانوادشون گوش دادن و به اجبار رشته مورد علاقه خانواده رو خوندن و در نهایت تبدیل به یه آدم افسرده شدن.
مهمترین مرحله زندگی هر شخص انتخاب رشته هست نه الزاما به خاطر کار و پول ، خوش بودنِ حال دل خیلی در دست رشته ای هست که میخونیم.
من همیشه سر این موضوع خداروشکر میکنم که خانوادم اصلا دخالتی نکردن و واگذار کردن به خودمون، الان ما سه تا بچه هممون رشته هایی که خودمون میخواستیم رو خوندیم و توش موفق هم هستیم و بزرگترین خوش شانسی من تو زندگیم همین بود.