سلام کسری جان به همدردی خوش آمدی
برادر من هر انسانی در گذشته اشتباهاتی داشته بعضی ها اشتباهاتشون پر رنگ تره و بیشتر به چشم میاد اما این دلیل نمی شه بقیه انسان ها اشتباه نداشته باشن.
همسر شما کار اشتباهی کرده به هر حال جوان بوده خودتونم که می گید 14-15 سالگی یعنی نه تجربه داشته نه دانش و کاملا اخلاق و کردار یه بچه در وجود ایشون بود.
خدارو شکر به اشتباهشون پی بردن توبه کردن انشالله خداهم می بخشه اما دوست عزیز شماهم به گذشته خودت برگرد گاهی شماهم اشتباه می کردی از خدا طلب بخشش می کردی خدا هم هیچ وقت شمارو رسوا نکرد اما باور داشته باش اگر خدا پرده از گناهان ما برداره ما از خجالت نمی دونیم به کجا فرار کنیم.
حالا منطقی فکر کن همسر شما آیا هیچ ویژگی مثبتی نداره آیا اون همه دوست داشتن فقط با یه اشتباه (نمی گم اشتباه کوچکی بوده اما یک اشتباه در دوران نوجوانی بوده) فراموش می شه؟
شما از کجا می دونی اگر با خانم دیگه ایی ازدواج کنی خوش بخت می شی؟ شاید اخلاق بدی در اون خانم باشه که تا آخر عمر اذیتت کنه؟ (به عنوان مثال گفتم)
دوست من خوب نگاه کن ببین شما یه آینده در پیش دارید نه یه گذشته (گذشته دیگه گذشت) به فکر آینده باش سعی کن یه آینده قشنگ در کنار همسرتون داشته باشید اشتباهات همدیگه رو به روی هم نیارید زندگی مشترک گاهی باید چشم هاتو ببندی و از اشتباهات بگذری.
امیدوارم خوب فکر کنی ویژگی های مثبت همسرتو برا خودت مرور کنی اون همه علاقه رو باز به یاد بیاری و ببخشی .
ببخش تا شماهم بخشیده بشی سخت نگیر دوست من.
انشالله موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)