با درود...
این مساله شما رو اکثر خانم های کارمند در اوایل ازدواجشون دارن(توی زندگی دوستانم زیاد دیدم). با یکم صبر و حوصله و انعطاف پذیری قابل حله تا جایی که شما هم خودت با این بیرون رفتن ها عادت میکنی و خوشت هم میاد.
میدونی ما خانم ها وقتی مجریدیم( من هنوز هم مجردم:)) همه زمانمون برای خودمونه. از سر کار که میاییم میخواهیم بخوابیم تا فردا دوباره بریم سر کار. این مساله هر روز تکرار میشه. هر از گاهی هم خرید و گردش و ... خودمونیم و خودمون.
وقتی ازدواج می کنیم من میشه ما... شما تازه یک ماهه عقد کردی و وجود همسرت سرشار از انرژی هسته ایه!!!بهشون حق بده که بخواد از سرکار میاد با شما باشه. باور کن میتونه با شما بیرون نره اما چون بهتون علاقه منده حتی دیروقت هم که شده باز هم میخواد که همراهیش کنین. دوست گلم از دوران مجردی کم کم فاصله بگیر. فرض کن خدا نکرده همسرت بیمار بشه و نیاز به مراقبت شبانه داشته باشه اونوقت چون فردا میخواهی بری سرکار میری میخوابی و بهش توجه نمی کنی؟ مهمونی که بهتر از مریض داریه. نه؟
باور کن چون خودم هم کارمند هستم درکت میکنم اما همین زود خوابیدن ها باعث شد که من از خیلی جمع های شاد خانوادگی و دوستانه دور بشم. اما دارم روی خودم کار میکنم. حالا شما که متاهلی باید خیلی بیشتر سعی کنی. یکی دو روز در هفته اصلاً اشکالی نداره آدم دیر بخوابه اما اگر برنامه هر روزشونه که بعید میدونم اینجور باشه اونوقت جای گفتگو داره...
علاقه مندی ها (Bookmarks)