اگر ازم تشکر نشه ناراحت و پشیمان میشم!

[مصباح الهدی]

سلام آقا احسان
شاید باورتون نشه ولی من دیدم کسانی را که بدون هیچ توقعی و بدون اینکه بدانند تو چه کسی هستی و آیا بعدا برایش مفید خواهی بود یا نه به آدم کمک می کنند.
وقتی که در شخصیت این انسان ها دقت می کنم می بینم آنها از نفس کمک کردن لذت می برند و برایشان مهم نیست طرفشان چه کسی هست.
آنها از اینکه می توانند مفید باشند خوشحال می شوند.
این اتفاق را در انسانهایی دیدم که همیشه (و البته تا آنجا که در توانشان بوده) به دیگران کمک می کنند و این قدر این کار را تکرار کرده اند که دیگر منتظر تشکر نیستند و این جنبه به مرور برایشان کمرنگ شده.

تجربه خودم:
من به افراد زیادی در زمینه تحصیلی و جزوه و.... کمک کردم این قدر که اصلا یادم نمانده به چه کسی جزوه دادم به چه کسی ندادم. وقتی که جواب کنکور کارشناسی ارشد آمد تلفن من پر بود از اس ام اس هایی که از من به خاطر جزوات یا راهنمایی ها تشکر کرده بودند ودر قبولی کنکور خود این کمک ها را بسیار موثر دانسته بودند.

خودم واقعا یادم نمیومد که به چه کسی چه کمکی کرده بودم و شاید باورتون نشه ولی بعضی از آن افراد را هم فراموش کرده بودم.
اتفاقا اون شب از واقعه ای دل من شدیدا شکسته بود ولی وقتی با این اس ام اس ها مواجه شدم نه به خاطر تشکرها بلکه به خاطر اینکه تونسته بودم به افراد زیادی کمک کنم خدا را خیلی شکر کردم و امید گرفتم که حتی اگر یکی از این افراد مرا از ته دل دعا کند و دعایش مستجاب شود همین برای من کافی است و یقینا هر آنچه اتفاق بیفتد به مصلحت من خواهد بود.

به نظر من به کاری که برای دیگری انجام می دهید از این جنبه نگاه کنید.

با یک زاویه دید خوب و اینکه مطمئن باشید هر عملی عکس العملی دارد و اگر هم آن عکس العمل در ظاهر همان موقع با تشکر طرف مقابل اتفاق نیفتد حتما در کل زندگیتان تاثیر خواهد داشت. به شرط اینکه هدفتان تشکر نباشد.

موفق باشید