به نظر شما بچه دار بشم؟

[mahasty]

سلام. فکر کردم این مطلب رو جایی خوندم و فکر کردم به درد شما می خوره. امیدوارم مفید باشه
در زمانهای قدیم به دنیا آمدن فرزند در سال اول یا دوم ازدواج امری طبیعی بود و اگر کسی در این مدت بچه دار نمی شد به او انگ " اجاق کوری" می زدند ولی امروزه این مساله بر عکس شده و اکثر زوجهای جوان حاضر نیستند که بلافاصله بچه دار شوند. آنها معتقدند که نیاز دارند بیشتر همدیگر را بشناسند و آمادگی لازم را ،چه از نظر روحی و چه از نظر مالی برای بچه دار شدن پیدا کنند و همین امر باعث می شود که با به دنیا آمدن فرزند بعد از 4، 5 سال از نظر عاطفی به شدت لطمه بخورند زیرا ناگهان از محیط امن و آرام دو نفره خود وارد جریانی از بی خوابی، بی نظمی ، در خانه ماندن و .... می شوند و در این حالت ، پدیده حسادت به ویژه حسد ورزی پدر به فرزند پیش می آید و گاهی شدت این قضیه آنقدر زیاد است که از همسر خود مي پرسند: من را بيشتر دوست داري يا فرزندمان را؟
در این مرحله مادر نقش بسیار مهمی را دارد. اول از همه رسیدگی به نوزاد نا توانی که به مادر احتیاج دارد و دوم پدری که 4یا 5 سال نقش اول زندگی زن را بازی کرده و اکنون با آمدن نوزاد ناچار است پدر مهربانی باشد که خودش بیشتر به همسرش نیاز دارد. البته وجود حس پدری و علاقه به نوزاد شیرین و دوست داشتنی تا حد زیادی به مرد کمک می کند تا از این حال در آید . اما هر همسری باید بداند که مرد زندگی اش در اولویت است و با محبت و مهربانی به او کمک کند تا با مسوولیت تازه و شرایط تغییر یافته کنار بیاید و صد البته بهتر است که این اقدامات، از پیش از تولد شروع شود تا با آمدن فرزند، پدر تا حدی آمادگی لازم را داشته باشد.برخی از رفتار های غیر قابل پیش بینی پدران پس از تولد اولین فرزند پرخاشگری، دیر آمدن به خانه، کار کردن بیش از حد، رفت و آمد با دوستان و.... است.
بروز این حسادت های پدرانه تا حدی غیر قابل اجتناب است ولی در صورتی که بیش از یکسال طول بکشد، خطرناک می شود و ممکن است ریشه به تیشه زندگی خانوادگی بزند یا سردی بیش از حد در روابط را به وجود بیاورد. بهترین کار ،حرف زدن در این مورد است. مادر فداکار مادری نیست که بخواهد تمام کارهای فرزندش را به تنهایی انجام دهد. مشارکت پدر و مهمتر از آن اعتماد به پدر در انجام کارهای نوزاد،هم باعث می شود که ارتباط پدر و فرزند قوی شود و هم مادر فرصتی برای خود و همسرش بیابد.
با بزرگ شدن کودک، شیرین زبانی های او،منظم شدن ساعت خواب و خوراک و... اوضاع بهتر می شود و پدر و مادر _ در صورتی که برنامه ریزی خوبی داشته باشند_ می توانند زمان بیشتری را به هم اختصاص دهند.
همان گونه که در دنیای کنونی بچه دار شدن نیاز به برنامه ریزی دارد، پیش بینی و اقدامات پیشگیرانه عاطفی نیز مستلزم یک برنامه ریزی خوب است.

- - - Updated - - -

از مجله موفقیت