عدم همراهی همسرم مرا دلسرد کرده.

[دختر مهربون]

ممنون از جوابا.

ببین دوست عزیزم، من فکر میکنم حداقل کاری که مشاوره رفتن میتونه انجام بده اینه که با رفتنتون، یه اعلام خطر میشه برای همسرت.

که یعنی کار به جایی رسیده شده که شما احساس نیاز به کمک از بیرون پیدا کردی.
شاید همین یه تلنگری باشه.

و به اضافه اینکه مشاور با همسرت صحبت میکنه و ازش میخواد کمی نگاه دقیق تری به این وضعیت و تاثیرش روی شما داشته باشه.

ببخشید دوست عزیز ولی من متوجه نمیشم. رشته همسر شما چیه که براش هیچ گونه کاری نیست؟!
مطمئن هستی که مشکل، ریشه در مسئولیت نپذیری همسرت نداره؟

یه سوال دیگه، پدر، مادر و بزرگترا هیچ اظهار نظر یا دخالتی در زندگی شما داشتن تا به حال؟

[dandelion]

ممنون
حق با شماست. سعی می کنم از یک مشاوره حضوری کمک بگیرم.

نه دوست گرامی، اینکه مسئولیت پذیره برام روشنه. شرایطش رو هم تا حدی می تونم درک کنم. دقیقا توی همون وضعیه که خودم گرفتارش بودم و هستم....

خیلی مشکل حادی نداشتیم با خانواده ها. هر دو پدر و مادر هم پیش اومده که اظهار نظر بکنن و چیزی خلاف خواسته ما دو نفر بگن. ولی ما فقط شنیدیم و کار خودمون رو انجام دادیم و خوشبختانه اکثر اوقات پشت همدیگه رو خالی نکردیم. غیر از این اواخر که از همسرم انتظار داشتم حمایت بیشتری از من بکنه و نکرد ...

مرسی از توصیه هات. گمونم مسئله همینه که همسرم از میزان فشاری که من دارم تحمل می کنم چندان خبر نداره و همینطور از تاثیر این ناملایمات روی علاقه قلبی من ...