زده شدن از رسم و رسوم خواستگاری

[abaas]

دوست عزیز با توجه به اینکه شما خواهر نداشتی به نظرم کمی ارتباط با جنس مخالف شاید برات سخت باشه (البته من فقط حدس میزنم) یا شاید نوع رفتارهای خانوما برات عادی نباشه
شما جواب سوالارو کلی میدی و صرفا برداشت خودتو میگی من دوست داشتم شما یه مثال از جواب دخترا رو بگو یا نوع برخورداشون رو که میگی مادی هستن!
در مورد نوع پوشش بهت حق میدم چون همه آقایون روی پوشش حساس هستن
من فکر میکنم وجود یه خواهر توی فرآیند خواستگاری خیلی میتونست بهت کمک کنه دختر خاله یا دایی یا کس دیگه ای توی فامیل نداری که باهاش راحت باشی
نمیدونم درمورد خواسته هات به خانوادت گفتی یا نه ولی مثلا در مورد ظاهر و پوشش جزئیات رو برای خانواده یا خاله ات که برات معرفی میکنه تشریح کن که کیس مناسب رو بهت معرفی کنن
در مورد شخصیت دختر هم شما با توجه به سنی که داری فکر میکنم دخترای حدود 20 و 21 سال بهت پیشنهاد میشه و در این سن و سال خانوما هنوز به اون بلوغ فکری در مورد ازدواج نرسیدن و معمولا در این سن انتخابهای اشتباهی دارن (من خودم به شخصه خواسته ها و معیارهام سال به سال داره عوض میشه توی 20 و 21 سالگی من صرف ظاهر انتخاب میکردم ولی الان رفته رفته داره سطح توقعاتم میاد پایین و ملاک ها و انتخابم عاقلانه تر میشه)
نمیدونم سطح اعتقاداتت در چه حدیه ولی در مورد انتخاب همسر بهت توصیه میکنم فقط به خدا بسپاری و ازش بخواه دختر مناسب و هم کفو رو سر راهت قرار بده (حدیث کسا خیلی حاجت میده) چون انتخاب بسیار مهمی هست که هر چقدر هم عاقلانه طرف رو بخوای ارزیابی کنی بازم تا خدا برات چیزی رو نخواد واقعا نصیبت نمیشه
چون این فقط مشکل شما نیست خیلی از آقایون با اینکه شرایط ازدواج دارن ولی مورد مناسبی براشون پیش نمیاد
امیدوارم چند وقت دیگه با خبرای خوب بیای همدردی

مرسی ممنونم از شما دوست عزیزی که پیگیر هستی

من ادم سنگینی هستم ادم شوخ طبعی هستم ولی با هر کسی شوخی نمی کنم قبلا که سنم کمتر بود همه چی رو تو ظاهر طرف مثل خودتون که گفتید می دیم ولی دیدم انسان تو 19 20 سالگی واقعا زمین تا اسمونش فرق می کنه یعنی من که اینجوری بودم یکم هم سر این چیزا پرخاشگر شدم

ولی نه تو خانواده کسی نیست که باش راحت باشم بازم می گم مادرمینا یه مدل می پسندن ولی من یه مدل دیگه
اونا دنبال یه ادمی هستن که با سیستم ما جور بیاد حالا می خوام اون شخص تو گذششته هر کاری کرده باشه ولی من اینو نمی پسندم چون خودم خودمو می شناسم می دونم اگه دست از پا خطا کنم دیگه نمی تونم کاری کنم و بعدش تا اخر عمرم من می مونم و سرکوفت های خودم پس می خوام یه انتخاب درست داشته باشم
از طرفی دنبال این هم نیستم که برم تو خیابون دست بزارم رو یکی بگم اینو می خوام چون میشم یکی مثل اون افرادی که الان شاید دنبال کارای طلاقشون باشن نه سازش دوباره زندگی درست می گکم؟


بازم ممنونم ازت که پیگیری