احساس میکنم بهترین سالهای عمرم از دست رفته .....

[خانوم مجرد]

سلام دوباره
پس من و شما همسن هستیم !!!
نکنه نارضایتی الرژی سن 27 ساگلی بشر هست؟؟
ببین دیر نیست دیر بودنش میزان تمایل تو رو میرسونه یعنی خیلی هم مایل نیستی نلاش کنی.. کاملا بهت حق میدم چون منم فوق گرفتم و به اندازه کافی تو زندگیممون تلاشیدیم
دوست داری صبح از خواب بیدار شی و یه مدرک اکادمیک یا هرچی مربوط به هنر و پرستاری و اینا بالا سرت باشه
میدونی من میخوام چیکار کنم؟؟ من وکالت دوست داشتم خوب؟؟ موسیقی هم نیز... خانواده نذاشتن موسیقی برم
از درسای انسانی هم خوشم نمیومد با اینکه یادمه دوستم که انسانی بود وقتی میخواست یه مبحث درسیشونو واسم بگه خودم زودتر میگفتم و تعجب میکرد که چه خوب فهمیدمش
خلاصه... یه اقایی از اشنایان که وکیله و با هم زیاد کل کل و بحث داریم (البته دوستانه و جدی) امسال بهم گفت برو پیام نور حقوق بخون و بعد خودم کمکت میکنم وکالت امون بدی
گفت به نظر من ذهنت خوبه واسه این کار
حالا فک کن تو 27 سالگی میخوام این کارو بکنم
سر پیری و معرکه گیری
تو هم یا از فکرش بیا بیرون یا کاری بکن
اینم بگم بالاخره شغلت جذابیتی واست داره که دوام اوردی
فقط یکم روزمرگیه که اونم نیاز نیست کلا مسیرتو عوض کنی میتونی تو همون خیریه بری و حال و هوات عوض شه
تو زندگی مشترکت هم دعا میکنم انقدر موفق و شاد باشی که از این فکرا نیاد سراغت

- - - Updated - - -

شایدم کمالگرایی....... میگی برم سراغش اما یه جور حسابی!! اگه هستی اشتباه میکنی