بهترین برخورد با ادمی که پشت ادم حرف میزنه چیه؟

[meinoush]

نازنین واسه وقتی که ازت یکی تعریف می کنه یا فقط یه لبخند بزن در جوابش یا با لبخند بگو ممنون. همین. منم تازه یاد گرفتم.
ببین همه اشون بی ادبن. تو که نمی تونی مردمو ادب کنی که. هیچکسی نمی تونه بقیه رو ادب کنه. ادم فقط اختیار خودشو داره.
نوشتی اعتماد به نفست یه مقدار کمه باید روی این کار کنی.
چیزی که به نظرم میاد البته خودم اینطوریم اینه که چون نمی تونی از خودت دفاع کنی عصبانی می شی انقدر. اگه می تونستی انتخاب می کردی که ولش کنی و بی خیالش شی.
بهت گفتم که اگه یکی ازارت می ده اگه مجبور بودی جوابشو بدی باید از راه خودت بدی. مثلا ممکنه یکی استعداد شوخ طبعی داشته باشه انقدر شوخی کنه با طرف که همه خوش باشن جز اون یه نفر. یا مثلا تو خیلی مهربونی. این مهربونی رو توی رفتار و چهره (نه توی عملکرد) می تونی استفاده کنی تا طرف از خجالت از رو بره. حتما استعدادای دیگه ای هم داری گلم. اونا رو خودت بهتر می دونی. ببین مهربونی که می گم اصلا معنیش این نیست که براشون کاری کنی ها. مثلا می تونه این باشه که همون سلام خدافظ دو کلمه ای رو با محبت و بزرگواری و مهربونی بهشون بدی. انقدر باهاشون خوب و محترمانه برخورد کنی که با وجود همه ی بی ادبیشون طی زمان از رو برن و اگه پشت سر همه حرف بزنن به تو که برسه خجالت بکشن و هیچ حرفی نداشته باشن. می فهمی چی می گم؟ تو می خوای از راه اونا بیای از خودت دفاع کنی خوب نمی تونی. از راه خودت باید در صورت نیاز در برخورد با ادما از خودت دفاع کنی. چرا؟ چون هم این استعداد خودته و باهاش خوب می تونی کار کنی و هم اینکه این استعداد طرف مقابلت ممکنه نباشه و بنابراین نمی تونه باهات مقابله کنه. ضمنا شان و منزلتت هم پیش خودت حفظ میشه. اینا لاتن و خاله زنک. تو که نمی تونی خودتو خاله زنک کنی که. هر قدر هم که تلاش کنی باز خاله زنکی در حیطه تخصص اوناست. ضمن اینکه اگه بخوای کار اونا رو بکنی خودت از خودت بدت میاد. پس ببین چی همونیه که تو می تونی. اینو کلی گفتما نه واسه این مورد. کلا توی همه ی زندگیت می گم. اگه دقت کنی می بینی که استعدادای ویژه ای داری که منحصر به فرد خودته. از اونا گاهی که لازم بود استفاده کن برای دفاع از خودت در مواقع مختلف. بعدش که ببینی می تونی از خودت دفاع کنی انقدر با حرفای چند تا خاله زنک به هم نمی ریزی.
وقتی هم که اعصابت به هم میریزه سعی کن کم کم یاد بگیری خیلی نشون ندی. چون اسیب پذیریتو نشون می دی و ادمای سواستفاده گر هم خوب استفاده می کنن.

هیچ عیبی نداره گلم. به قول این کتابای روانشناسی ما همه امون باید درس بگیریم. اتفاقایی که می افتن واسه اینه که یاد بگیریم چیزای جدیدی رو.
ببین وقتی انقدر عوضین دیگه واسه چی عکساتو بری نشون بدی؟ مگه اینکه واسه ازار دادنشون اینکارو بکنی! :)
در این مورد اینا همه اشون تعطیلن عزیزم! زیاد زور نزن و خودتو ناراحت نکن.
محل کاره دیگه عزیزم. ادمای جوراجور زیادن. تو باید راه خودتو بری و کار خودتو بکنی. نمی شه با هر تلنگری بلرزیم. می لرزیم. منم می لرزم. ولی باید سعیمونو بکنیم که اسیب پذیریمونو یواش یواش و اروم اروم کمتر کنیم تا هر کسی نتونه بیاد ارامشی رو که با زحمت برای خودمون دست و پا کردیم بریزه به هم و بره. راهی که باید بری رو برو. حتی اگه بلرزی و بترسی و گریه کنی. کاری که باید بکنی رو بکن.

نازنین هیچکس نمی تونه بقیه رو ادب کنه. فقط میشه روی خودمون کار کنیم که اعصابمون به هم نریزه. انقدر به ادمای به این سبکی توی ذهنت اعتبار نده که راحت نیان با دو تا حرف به هم بریزنت. حرف از دهن اونا در میاد. تو قدرتشو نداری که در نیاد این حرفه. ولی اعصابت بخشی از وجودته عزیزم. یاد می گیری که کم کم فقط تحت کنترل خودت باشه.