حس میکنم دارم از دور زندگی خارج میشم

[1234567]

سلام
بچه ها حس میکنم واسه اینکه بهم سخت نگذره دارم کلا از دور زندگی خارج میشم
واسه همینم هفته ای یبار حالم گرفته میشه انگار رو تردمیل میدوم بعد که تموم میشه نای راه رفتن هم ندارم منظورم اینه که یه هفته سعی میکنم شاد باشم و به گذشته فکر نکنم بعد یه دفعه کم میارم
منم تقریبا همینطوریم و میتونم بگم اوضاع شما خوبه چون من بجای یک هفته ظرف یکروز شادیم از بین میره
ولی من به این اعتقاد دارم که یه مبارزم
اگه شرایط تلخ گذشته منو میدید خیلی ناراحت میشدید چون از همین یروز شادی هم خبری نبود
من از ساعت و لحظه شروع کردم و به روز رسیدم و میخوام همینطوری ادامه بدم
حس میکنم زندگی نه تنها واسه من بلکه واسه خیلیا سخت و دنیا تنگ شده
الان که مینویسم بغض دارم روانشناسم منعم کرده که تاپیک بزنم
خود منم با اینکه مشکل دارم ترجیح میدم تاپیک نزنم چون مشکلاتمو با مشکلات دیگران گره میزنم و سعی میکنم یه راه حل برای مشکل اونا پیدا کنم شاید موفق نشم مشکل اونا یا خودمو حل کنم اما احساسی خوبی بهم دست میده چون معمولا یا قسمتی از مشکل از بین میره یا احساس بدم از بین میره
ولی هرچی گشتم دیدم کسی نیست که باهاش حرف بزنم اومدم تاپیک زدم
دوستی که باهاش حرف بزنم ندارم و سخت گیرم تو صمیمی شدن با دخترا . چون رو فهم و قوه طنز طرف حساسم با هر کسی حال نمیکنم حتی هم کلام بشم
روزای اخر سالم هست من همیشه این روزا یه حال غریبی دارم
منم همینطورم فکر کنم تعداد ما و امثال ما زیادن
کلا حالم روبراه نیست فکر میکنم دارم خودمو گول میزنم که روزای خوب میاد.. مثل مرغ پر کنده میگردم واسه خودم یه دلخوشی پیدا کنم
اما بعضی وقتا واقعا ته میکشه انرژیم
هر آدمی به امیدی زنده است اگه امید رو از انسان بگیری هیچی ازش نمیمونه
مطمئن باش بالاخره روزهای خوب میان اما اگرم نیان تنها راه زنده موندن توی این روزای تلخ و تاریک امید به آینده است
بعضی وقتها ما به چیزی امید داریم و اون احساس خیلی لذت بخشه حتی وقتی به اون چیز میرسیم متوجه میشیم چقدر پوچ و بی ارزش بوده ولی هیچ لذتی از امید داشتن شیرین تر نیست
از مردها ناامیدم از دوست داشته شدن ناامیدم
بهتون حق میدم ولی مردهای خوب هم هستن
تصمیم گرفتم با همین ادمایی که تا الان تو زندگیم هستن بگذرونم شخص جدیدی اصلا نمیاد
اوضاع اقتصادی کشور خیلی عصبیم کرده حس میکنم زندگی داره دیوارهاشو بهم فشار میده تا لهم کنه
این حس که یه حس طبیعی و همگانیه و حتی ثروتمند ترین مردم ایران هم این حس رو دارند
از ارزوهام میزنم از رویاهام زدم دیگه حتی یه لحظه هم نمیذارم رویا بیاد تو ذهنم
اشتباه میکنید
مهم این نیست که به آرزوتون برسید مهم اینه که برای آرزوتون تلاش کنید
مهم اینه که حس کنید که زنده هستید و برای چیزی بجنگید
نمیتونم تعادل رو تو زندگیم حفظ کنم
و خیلی حس های بد دیگه که نمیگم که سرتون درد نیاد

خلاصه من پسرم اما با این وجود دقیقا مثل شما هستم
منم با نظر روانشناسایی که مراجعه کردید بهشون موافقم اگه تاپیک میزنید دنبال حل مشکل بصورت قطعی و رسیدن به جواب نهایی نباشید
همینکه نگرشتون و احساستون عوض بشه و بتونید مشکلتون رو بپذیرید و باهاش کنار بیایید دستاورد خیلی بزرگیه