با دعا دختری را خواستم نشد! اکنون به هم ریخته ام و به دعا بدبینم (درمان من به روش کارشناس sci)

[فرشته مهربان]

ببینید ، توجیهی که با مثال از حضرت علی علیه السلام آوردید مصداق در مورد شما و خیلی از ماها ندارد .

کار پاکان قیاس از خود مگیر
گرچه باشد در نوشتن شیر شیر

شما حتی ذره ای به این فکر نمی کنی که شاید با نرسیدن به آن دختر بلایی از شما رفع شده ، شاید اگر می رسیدید و با تصورات شما نمی خواند بعد می گفتید چرا تو که می دانستی ما زندگیمان اینطوری می شود درخواست مرا اجابت کردی ؟ آیا این ممکن نیست ؟ و اگر جزء ممکنات هست ، پس چرا از این زاویه نمی بینی و خود را راحت کنی ؟

می دانی چرا ؟ چون در گیر احساساتت و ابسته خیالات خوشی که ساخته بودی هستی ، چون نمی خواهی غیر از آن تصاویر خوش فکر کنی و برای فرار از احساس ناکامی و ضعف و شکست و حتی ملامت درون نسبت به اینکه راهت اشتباه بوده ، مقصر می شود خدا و دعاهای اجابت نکرده . یعنی باز هم می گویم اصل مشکل نه خداست و نه دعاهای اجابن نشده ، بلکه خود شما و نگرشت و نگاهت حتی در نوع رابطه ات با خدا و معصومین هست .


واقعیت این است که تعارضها ما را دچار مشکلات و توجیهات می کند و در سرگردانی می مانیم . اینکه از حضرت علی علیه السلام و فاطمه زهرا سلام الله علیها مایه می گذاریم باید همه جانبه باشد . نمی شود اینجا همین را توجیه اینکه من راهم و خواسته ام درست هست را بیاوریم اما مثلاً در نگاه به زندگی و روش زندگی و ارتباط با خدا و رضایت از خدا نگاه موحدانه این دو بزرگوار را نادیده بگیریم .( اینها تعارض ساز هست )

آیا عمق رضایت حضرت علی علیه السلام از خدا و آنچه بر او مقدر کرده در شما پیاده شده ؟ براستی اگر جای حضرت بودید با شهادت حضرت فاطمه سلام الله علیها و تنها شدنتان چقدر به خدا اعتراض می کردید ؟ چقدر از اینکه چاه همدمتان شده ناراضی بودید و ....؟

ذهن خوب توجیه می کند برای تبرئه ما . بهتره گزینشی برخورد نکنیم . آیا به واقع معصومین مثل ما به درگاه خدا دعا می کردند ؟

خدایی چقدر به محتوای همان دعاهایی که شما خوانده اید دقت کرده اید . شاید بسیاری دعا به شما معرفی کرده اند که برای رسیدن به حاجاتت بخوانی ، اما در محتوا و مفهوم آن دعاها چقدر اینگونه حاجت خواهی نهفته و چقدر ابراز عجز و تقاضای بخشش از کاستی ها و تقاضای قرب و ابراز عشق به خدا ؟؟؟

اشکال ما به عنوان مسلمان و حتی مؤمن این است که با همه خطاهای شناختی و تعارضاتمان دینداری می کنیم و توقعاتمان بر مبنای همان خطاهای شناختی و تعارضات زیاد است و یا رابطه ای معامله گرانه باخدا و معصوین علیهم السلام داریم و مهمتر از همه با خطای مطلق نگری حتی به خود مطمئن می شویم ......

چقدر ارتباط و درخواست را برای معرفت افزایی ، انسان تر شدن و اخلاقی تر شدن و ... داشته ایم که همین سیاق خود تأمین کننده سبک زندگی درست هم می شود . چقدر از خدا خواسته ایم که ما را یاری کند آنگونه که خودش می خواهد باشیم و درست از الگو ها استفاده کنیم که اگر چنین شود روش و رویه زندگی ما هم به تبع آن درست می شود از جمله روش انتخاب همسر و .....

بهتر نبود به جای دعا به اینگونه ، می طلبیدید و پی گیری می کردید و مشورت می گرفتید که وقتی در این شرایط هستید و چگونه باید عمل کنید و قدم جلو بگذارید .

شما وارد مشورت شدید ، لیستی از مشاورتهای خود با عالم دینی تا روانشناس داخلی و خارجی را هم برای ما قرار دادید اما همه اش حول محور این بود که آیا آنچه به دعا خواسته اید درست بوده یا خیر و تأیید گرفته اید که درست بوده و بعد خدا محکوم می شود به اینکه بخل ورزیده ( فحوای کلام شما ) . آیا نمی شد از همین مشاوران از مذهبی تا روانشناختی اش بپرسید که من دختری را اینچنین خواهانم ، باید چه اقداماتی بکنم ؟ چگونه می توانم قدم پیش بگذارم ؟ و آیا اینکه اکنون شرایطش را ندارم ، پرورش عشق و خیال او درست هست ؟ اگر نیست چه کنم و ......

رویه و رند و نگاه شما یک بعدی هست و از وسعت نظر و همه جانبه نگری غافل می شوید . دعا کردن به معنای انفعال نیست و به معنای دست رو دست گذاشتن و به خزانه غیب چشم دوختن نیست ، دعا و درخواست خواسته یعنی فعال بودن و تلاش کردن اما نتیجه را واگذار کردن ، در محتوای دعای شما این ویژگی ها لحاظ شده بوده ؟

لطفاً لینکهای زیر را هم بخوانید :

جواد عزیزم میدونی چقدر دلم برات تنگ شده؟!


<::>کلید طلایی تفکر >>>

بهترین شکل تصمیم گیری