ممنونم بابت پاسختون....
والبته لحنتون
بله مردها حق دارن گاهی تو خودشون باشن ولیییییی ساعت ۱۲ شب ؟؟؟ اون هم بیرون از خونه؟؟؟؟؟؟
الان هم موقع نهار میخواس باهامم حرف بزنه ولی من همش کلمه کلمه جواب دادم و گفت چرا با من مهربون نیستی...بعد هم حرف شمارو تکرار کرد که بذار بعضی وقتا هرکار دلم میخواد بکنم ....
من یه کم نرم شدم ولی شاید باید همون جا قضیه رو توم میکردم...نمیدونم....
واما....
چرا به من در جایگاه یک زن حق نمیدید ناراحت بشم ازینکه نه تنها بابت دلخوری قبلی ازم دلجویی نکرد بلکه ناراحتی بیشتری رو مسبب شد ؟؟؟؟؟
چرا به من در جایگاه یک زن حق نمیدید ناراحت بشم از اینکه همسرم ساعت ۱۲ شب میره بیرون به قول خودش هوا بخوره؟؟؟؟؟؟
چرا باید تمام احساسات زنانه ام رو سرکوب کنم تا مبادا به غرور مردانه ی مرد بر بخوره؟
حالا جدای ازین حرف ها ...
کسی میتونه مختصر به من بگه اینجور مواقع چطوری اشتی کنم که ناراحتی من هم نادیده گرفته نشه؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)