معادله ی چند مجهولی میل به ازدواج، خواستگار و ادامه تحصیل

[مهندس خانوم]

و یک چیز دیگه اینکه: به حررررررررف مردم هیچ اعتنایی نکنین

داشتم براتون مطلب مینوشتم که شما دوباره پست گذاشتین ، به هر حال خوشحالم که آدم با شعور و فهمیده ای هستین و میدونین که باید تغییراتی در خودتون ایجاد کنین.
نگفتین رشته تون چیه؟
میشه اولویت های زندگیتون رو لیست کنین؟ (آیا فقط درس خوندنه؟)

مهندسی پزشکی می خونم.

اولویت های من: ادامه تحصیل، پیدا کردن کار (و یا اینکه تو این زمینه به یه ثبات برسم چون از طرفی دوست دارم یه سری کارای تحقیقاتی انجام بدم) و ازدواج

مشکل من همینه که احساس میکنم باید ترتیب اولویت هامو تغییر بدم اونم نه از روی اجبار، بلکه باید طوری باشه که هر تصمیمی گرفتم ازش راضی باشم و بخاطر حرفای بقیه نباشه. چون می دونم اونقدری که الان دارم به راحتی خواستگارامو رد می کنم و خونوادم دارن باهاش کنار میان سال دیگه اینطوری نیس (به خاطر فرهنگ شهرمون). همین الانم سر همین خواستگار آخری مامانم قهره باهام (چون بهش گفتم من راضی نیستم ولی اون میگه به همین راحتی ردش نکن).

سلام خانوم مهندس

شما گفتین که معیار تحصیلات خیلی براتون مهمه، خب غیر از این معیار دیگه چه معیارهایی مد نظرتون هستش؟
برام مهمه آدم منطقی و در حد متعارف معتقد باشه. درک متقابل داشته باشه، مستقل باشه، ترجیحا بچه ی آخر هم باشه


چند نکته بنظرم رسیده گفتم براتون بگم انشالله بتونم کمکی بشما کرده باشم:

اول در مورد نکته مورد شماره دومتون میگم :

من خودمم رشته سختی و خوندم،حتی کسایی که از رشته ام اطلاع ندارن، با پزشکی اشتباه میگیرن، اما نسبت به رشته من دوستانی داشتم، که رشته راحتتری خوندن، وضعیت شغلی و مالی خوبی هم دارن.
درسته بعضی رشته ها واقعا سخته دهن پر کن هم هست، اما این سختی همه جا هست، تو محیط کار، ادامه تحصیل وکسب درآمد، .... بشخصه اگه تو رشتمون پشتکار و خلاقیت نداشته باشیم، در حد اسمش و سختیش درآمد نداره!!
من تو رشته م هدفای بزرگی دارم می دونم اگه اگه اگه برای رسیدن بهشون تلاش کنم می تونم بهشون برسم



نکته بعدی که میخواستم بهت بگم اینه، که حواستون باشه، بخاطر حرف دختر عمه و خاله و ..... ازدواج عجولانه ای نداشته باشین.
منظورم اون قسمت حرفتونه که گفتین که چند تا از دختر های فامیلتون ازدواج کردن و فکر میکنین یجورایی براتون کلاس میذارن، و شما میگین همسراشون اگه خواستگارهای شما بودن، شما حتی نگاشون نمیکردین.

حالا من نمیدونم از چه لحاظی این حرفو میزنین، از لحاظ پول و تحصیلات یا اخلاقیات همسراشون!!

اما یادتون باشه که هر آدمی برای خودش محترمه و شخصیت خاص خودشو داره.
بله قطعا همینطوره

شما که دوست ندارین فردا در آینده یکی درمورد همسر خودتون اینگونه صحبت کنه.پس مراقب باشین حتی جلوی خود فامیلاتون اینگونه صحبت نکنین. ( میخوام بگم ممکنه این طرز فکرتون روی رفتارتون تاثیر گذاشته باشه و برای همین فامیلتون اینگونه باهاتون رفتار میکنن)

اتفاقا چون مطمئن بودم هر رفتاری داشته باشم ممکنه اونا یه برداشت دیگه ای کنن تو مراسمشون واقعا هر کمکی از دستم بر میومد انجام دادم تا این برداشتو نداشته باشن.

نکته بعدی از ترستونه، نگران نباشین شوخی شوخی هیچی جدی نمیشه! !! مسله یک عمر زندگیه!
تصمیم نهایی هم شما باید بگیرین.شما میتونین با خواستگاری ایشون موافقت کنین و باهاشون آشنا بشین. اگه ایشون فرد مورد نظر شما بوده باشن، میتونین انتخابشون کنین!
اگه هم خیر، میتونین جواب منفی بدین.
همونطور که گفتم به همین راحتیا نیست، از طرف خونوادم مطمئنم تحت فشار قرار می گیرم