1- راه مطمئنی بلدی که متقاعد/مجبورشون کنی قلیون نکشن؟ بگرد، از همه نزدیکان امین و خوش سابقه ی زندگیت هم راهنمایی بگیر. اگه پیدا کردی حتما انجامش بده. اگه پیدا نکردی هم خیالت جمعه که گشتی.
2- تو مرحله ی دوم که به این نتیجه رسیدی راهی وجود نداره، 2 راه پیش رو داری:
2-1. مدام/گهگاه/با برنامه/بی برنامه با همسرت بحث و درگیری راجع به این موضوع داشته باشی و رابطه اعصاب دوتاتون خدایی نکرده ضعیف شه.
2-2. بیخیالش باشی و بذاری بکشه ولی مراقب خودت باشی که اگه بودی و خواست بکشه، دودش به مرور اذیتت نکنه.
3- تو خونه بکشه بهتره یا اینقد فشار بیاری که بره تو سفره خونه بکشه و هم به از خونه دور بودن عادت کنه و هم خدایی نکرده احتمال اعتیادش به چیزایی بدتر از قلیون بره بالا؟!
4- قول داده بعد ازدواج جمع های مجردیو بذاره کنار یا حداقل کم کنه، اصلا شرایط تاهل ایجاب میکنه که کم کنه. پس امیدوار باش.
5- قول نگیری سنگین تری تا با فشار قول بگیری. اینجوری قول دادناش و قول گرفتن هات تو موارد مهم تر، ارزش خودشونو بیشتر حفظ میکنن.
6- شاید 5 سال دیگه به بهونه ی بچه تون و سلامتیش بتونی ببریش پیش مشاور و بخوای کم کم ترک کنه...نمیدونم...
7- دوستانی که مجردین، لطفاً درس بگیرید و موقع انتخاب چشاتونو باز کنید و معیاراتونو قربانی احساساتتون نکنید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)