دنبال راهی عملی برای کنترل خشم و عصبانیت میگردم

[پریا666]

ممنونم از راهنماییتون
در مورد خودم باید بگم تا ی حدی زود رنج هستم که این زود رنجیم بیشتر در برخوردام با همسرمه و بلافاصله عصبانی و پرخاشگر میشم
برای مثال چند روز پیش شوهرم ازمحل کارش اومد خونه و غذاشو براش اماده کردمو تا بخوره من تازه تلویزونو خاموش کرده بودمو همسرم اصرار داشت که دوست داره همراه با غذاش اخبارم نگاه کنه یعنی کاملا یک موضوع بی اهمیت و پیش پا افتاده
(البته الان ب این نتیجه رسیدم ) خلاصه اون چند بار اصرار کرد که روشن کنو منم تو یه لحظه نفهمیدم چرا بیخود عصبانی شدم که چرا اون رو حرف من حرف زده با پا زدم به کنترل که اونم خورد به ظرف غذاشو بیشترش ریخت روی زمین
واقعا وقتی اون صحنه رو دیدم از خودم و رفتارم تعجب کردم که این چه کاری بود من انجام دادم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
رفتم توی اتاق و شوهرم پشت سرم اومدو گفت واقعا این رفتارت درسته اما منکه دلم نمیخواست قبول کنم کارم اشتباه بوده گفتم مقصر تو بودی !!!!!!!!!!!!
میبینید یه موضوع خیلی مسخره!!! اما منو تو اون لحظه به اوج عصبانیت رسوند که بعدا خودمم از رفتارم تعجب کردم که این آیا واقعا من بودم که این کارارو کردم
تو لحظه عصبانیت فک و صورتم به شدت درد میگیره
از بچگی حاضر جوابی می کردم و متاسفانه به سن و سال طرف مقابلمم اصلا توجه نمیکردم که خدارو شکر اینقدر مادرم بهم توصیه کرد تا یاد گرفتم نباید به بزرگترا بی احترامی کرد اما همیشه تو جمع هم سنای خودم حس حکمرانی داشتم برای بودن و نبودن بچه ها توی جمع بازی مجوز صادر می کردم مرتب خودمو قاطی بازیای پسرونه می کردمو اگه اونا نمیخواستن بازیم بدن هر چی تو دهنم میومد نثارشون میردم و ذره ای از موضعم نمیومدم عقب
و متاسفانه این اخلاقای بد الانم در من مونده با کوچکترین مخالفتی بخصوص در رابطه با همسرم از خودم عکس العمل نشون میدم که خوب بعدش همیشه پشیمونم همسرم خیلی مراعات منو می کنه اما واقعا ازش شرمندم
خواهش می کنم کمکم کنید تا کنترل خشمو یاد بگیرم البته راه کارایی که دوستان تا اینجا دادن خیلی مفید بوده اما بازم ازتون راهنمایی می خوام
واقعا به همفکریتون احتیاج دارم