سلام عزیزم. چیزی که شما بهش احتیاج داری یه مقدار زنانگی، مهربونی و ایثاره.
یه گوشه نشینید وتماشا کنید. دست به کار شید. اگر لازم باشه دنیا رو زیر و رو کنید تا احساستون رو بهش ثابت کنید.
یک بار، دو بار، ده بار شما رو پس میزنه. اشکالی نداره. اما نهایت دلش میره.
از هرچیزی میتونید استفاده کنید. لباس های زیبا، غذا های خشمزه، آهنگ، آلبوم، بچه ها، کادو، اس ام اس های عاشقانه.... به پاسخ او دقت نکنید. به وظیفه و تلاش خودتون عمل کنید.
بذارید حتی فکر کنند حتما یه خوابی چیزی دیدین انقدر متحول شدین.
مهم نیست ایشون ابراز علاقه کنه، مهم اینه که شما، چه مستقیم، چه غیر مستقیم ابراز علاقه کنید.
اگر توقع و مانعی میانتون هست، برای مدتی بذارید کنار و شرایطشون رو بپذیرید، بگید سخته، اما برای تو این کار رو میکنم و بد خلقی های ساختگیشو با مهربونی پاسخ بدین. میگم ساختگی، چون هیچکس دلش نمیخواد بشینه یه جا و اخم هاش تو هم باشه.
از حالا یه هدف مشخص کنید: چگونه دل همسرم را ببرم! مدتی بذارید براش. مثلا 1 ماه. یک ماه بدون توجه به این که نتیجه ای گرفتید یا خیر تلاش کنید. بعد یک ماه اگر نتیجه نداد بیاین همدردی مجدد راهنمایی بگیرید. اما واااااقعا تلاش کنید. بدون غرور.
مطمئن باشید نتیجه میگیرید.
از اون دیواری که شوهرتون دور خودشون ساختن نباید ترسید، باید روش یادگاری نوشت.
تنها نفس خداست که اگر بر گل دمیده شود انسان می آفریند.
علاقه مندی ها (Bookmarks)