سلام
اقا حامد ممنون از توجهتون وسعی ای برای کمک بهم کردین
خواهش میکنم ، کاری که نکردم ولی دعا میکنم شما بتونید مسیر درست رو انتخاب کنم و بابت گل تون هم ممنون.
زندگی دینی ! اتفاقا خیلی بهش فکر میکنم اما برا شناختش باید عمیقا الگوهاش رو شناخت بستر اماده است اگه چیزی مد نظرتون بود میگفتین .
میدونم از پست هایی که میذارید معلوم هست ، و اتفاقا به همین خاطر صحبت کردن با شما دقت میخواد ،من کمی پراکنده صحبت میکنم شما خود تون از از اون زلف پریشان اگر تونستید کسب جمعیت بکنید.(زخلاف آمد عادت بطلب کار که من ***کسب جمعیت از آن زلف پریشان کردم)
من فکر میکنم بزرگترین کلید واژه زندگی دینی واژه عبودیت هست و از مفهوم و محتوای همین واژه هست که الگوها و بسترهای زندگی دینی شناخته میشه
آقای بهجت میفرمودند:
پس عرض می کنم که غرض از خلق، عبودیت است ( و ما خلقت الجن و الانس إلا لیعبدون. سوره ذاریات/56 )و حقیقت عبودیت؛ ترک معصیت است در اعتقاد که عمل قلب است و در عمل جوارح.
و ترک معصیت، حاصل نمی شود به طوری که ملکه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و یاد خدا در هر حال و زمان و مکان و در میان مردم و در خلوت « ولا أقول سبحان الله و الحمد لله، لکنه ذکر الله عند حلاله و حرامه ».
حتماً میدونید که برای ترک معصیت در جوارح نیاز به همت هست که با شناخت دستورات دینی که عمدتاً در رساله هست این عبودیت رو (در حد توانمون) در دستور کارمون قرار بدیم و درواقع شریعت رو به عنوان الگوی بیرونی زندگی مون قرار بدیم (اگر هم کاهلی کردیم در توبه باز هست هر چند بار که نیاز باشه) و تا عبودیت رو در زمینه شریعت به قلبمون نرسونیم زمینه درستی برای ترک معصیت در اعتقادات(قسمتی از اون با مطالعه و تفکر هست) و مخصوصا اون قسمتی که دوری از معصیت در عمل قلب هست نمیتونیم ایجاد کنیم.
یه لحظه من به مثال حضرت زینب برگردم ،ایشون که عشق الهی رو چنان درک کردن که میتونن حوادث کربلا رو در این سطح ادراک کنن که :
ما رایت الا جمیلا
و مراتب کمال و در نتیجه عشق حقیقی(نه تازه مجازی که توی سلوک عرفا عشق به اولیاالله عشق مجازی هست)رو هم تا اعلی درجه سعه وجودی خودشون درک کردن پس چرا باید ازدواج کنن؟
ایشون که نمیخوان به واسطه عشق زمینی به عشق الهی برسن پس جواب برای ایشون احتمالاً این کلمه است :
چون حضرت زینب عبد خداست و عبد دنبال رضایت مولاست (البته این درجه از بندگی خیلی بالاست) و مطمئنا بهترین همسر عالم هم برای هر مردی هستن (هر چند ناقص ترین مرد ها)چون باز هم این خواست خداست .
شما فکر کنید که حضرت زینب با اون همه کمالات ، چقدر نقص رو از جانب همسرشون ببینن و ذره ای دچار هیچ گونه معصیتی هم نشن و تازه الگوی مهرورزی به همسرشون طبق خواسته خدا هم باشن
(البته خدا از ما انتظار چنین بندگی ای رو نداره ولی بیان این افق های زندگی دینی لازم هست تا ما نسبت به سعه وجودی تلاش کنیم و راه رو هم گم نکنیم)
یه سئوال:
کجا میشه عبودیت رو به ظهور رسوند؟ (فرشته ها برای خلق انسانی که هدف از خلقتش عبودیت بود گفتن:{ وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ} پس تسبیح و سجده و تقدیس فرشته ها ظهور کاملی برای عبودیت نبود )
ببخشید که پستم کمی جنبه اعتقادی پیدا کرد ولی در ادامه سعی میکنم به موضوع شما برگردم .
ان شاالله ادامه دارد...
علاقه مندی ها (Bookmarks)