گویا چیزی که شما را بیشتر ناراحت می کنه تنهایی و نبود یک گوش شنوا است.
عنوان تون را تغییر دادید؟ اگه نه. الان اینکار را بکنید. و مثلا عنوان را بذارید: چگونه به احساس تنها بودنم غلبه کنم؟
ببیند شما نوشتید که نتونستید رابطه نزدیکی را با روانشناسان برقرار کنید. ببینید برقراری رابطه صمیمی و نزدیک با مراجع, دور از کار حرفه ای است و اتفاقا روانشناسان به گونه ای عمل می کنند که مراجع بهشون وابسته نشوند
باید یک فکر اساسی برای این خلا درونی بکنید.
ببیند این خلا را باید در جاهای مختلف پر کنید.
با تقویت رابطه تون با خانواده. پدر مادر خواهر برادر. نگید که نمیشه. باید از صفر شروع کنید.
و بخشی از نیازهاتون را هم با دوستانتون پوشش می دین. گفتین دوستان خوب تا حالا نتونستید پیدا کنید. خب از اینجا به بعد. به هر حال هر جا که برید می تونید دوست پیدا کنید. از کلاس ورزش تا دانشگاه و کاراموزی و سر کار و سربازی و..........
و فراموش نکنید که بخشی از تنهایی تون را هم با خلوت با خداتون پر کنید.
و همینطور خودتون را هم فراموش نکنید.
به جای فکر کردن به تنهایی به فکر اهداف اینده تون باشید و شروع به تلاش کنید و در این مسیر انقدر با افراد مختلف اشنا میشید که نیازهاتون براورده میشه و انقدر سرتون شلوغ میشه که اصلا وقتی برای این حرفها براتون باقی نمی مونه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)