سلام دوست عزیز،
کمی تامل کنید. شما حتی با مطالعه تاپیک های مشابه می تونستی نظرات لازم واسه تاپیک خودت رو پیش بینی کنی.
ببیند دوست من، از دنیای کوچیکت بیا بیرون.
بی هدف بودن ، بی برنامه بودن، بی هوا بودن، پریشانی میاره.
مگه میشه هدفی نداشته باشی؟
مگه میشه چیزی از این دنیا نخای؟
مگه میشه؟
خب میدونی که کسی نمیاد اینا رو بهت بده. خودت باید بری بگیری.
زمانی که خلبان ، هواپیما را به قصد انتقال مسافران به مقصد ، روشن میکند، تمام سایر متغیر ها، با او مخالفت میکنند. باد مخالف می وزد، طوفان می شود، مشکل فنی و و و
اما این وظیفه خلبان هست که هواپیما را به مقصد برساند تحت هر شرایطی.
تا زمانی که ندانی چه میخاهی بدست اوری در قبال فرصتی که در قالب زندگی به تو هدیه داده شده، به جایی نمی رسی.
کار؟
درس؟
ازدواج؟
پول؟
...
پس از تعیین هدف، مسیر های متفاوتی پیش رویت می بینی.
حال وقت بررسیه راه های مختلف، بازدهی و امکان سنجیه انهاست. با پرس و جو و تحقیق و پرسش از اهل فن.
یک راه را انتخاب میکنی و برایش برنامه میریزی و زمان بندی میکنی.کوتاه و بلند.
در زمان های مختلف ، طبق برنامه ات، باید به قسمت هایی از اهدافت رسیده باشی.
قرار نیست برنامه خفن و سنگینی بریزی. فرصت استراحت، تشویق و گاها جبران هم قرار بده.
حال تنها وظیفه تو، ماندن در مسیر است.
یه این مرحله که برسی، دیگر افسردگی و کرختی و بی انگیزگی و ... سراغت نمی اید. چرا که متضاد است با مفهوم این ها.
چرا که از لحظه لحظه دست یابی به اینده ات لذت خواهی برد و به خودت اجازه از دست دادن فرصت هایت را نخواهی داد.
کاش بسیار بزرگ بخواهی.
کاش بسیار زیاد بخواهی.
کاش هدفت انقدر بزرگ باشد، که امشب نتوانی بخوابی.
کاش هدفت انقدر خواستنی باشد که هرشب رویایش را ببینی و منتظر طلوع خورشید باشی تا دوباره و دوباره در مسیرش گام برداری.
کاش بدانی بزرگ تر از انی که این گونه باشی.
کاش ...
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)