سلام
خانم عشق افرین، بنده بدون شک در حد تاپیک های شما و راهنمایی به شما نیستم. اما دلم نیومد کمی باهاتون هم کلام نشم.
شما تاپیک ها و نظرات قدرتمندی داشتی که تجربیات و نتایج ارزشمندی رو در اختیار دیگران قرار میده و تحسین برانگیزه.
اما یه موردی که کمتر بهش اشاره شده، اینه که شما محدوده بین امورات خودت و خدایت رو تعیین نکردی.
هر چی میشه سریع خدا رو میاری وسط.
اشتباه میکنی، میگی خدا خواسته. مشکلی پیش میاد میگی خدا خواسته.
بابا خدا مگه با شما پدرکشتگی داره اخه؟
مگه بیکاره؟
متوجهم که هر که مقرب تر، جام بلا بیشتر، اما اون یه بحث دیگست.
به نظرم بد نیست کمی خدایتان را بزرگ تر کنید.
خداوند برای کارهایی که خودمان ، توان حل و انجامشان را داشته باشیم، کاری نمی کند. این را در زندگی ام یافته ام. قبول کنید بیشتر چیزایی که ما از خدا میخوایم، خودمون میتونیم بدست بیاریم. ولی بجای رفتن دنبالش با تمام وجود، فقط دعا میکنیم. اگر عمیق تر به خواسته هایمان نگاه کنیم، در اکثر موارد ، در لایه های عمیق تر، می بینیم که راه حلش دست خودمان بوده.
البته بحث بیماری ، کلا جداست که نمیخام واردش بشم.
به هر حال خیلی ها با تاپیک های شما جان گرفته اند. اگر شما کارای بدید و جیز بکنی ، اونا هم میکنن . از ما گفتن.
موفق و موید
علاقه مندی ها (Bookmarks)