جناب lumix شما خودتون فرد مذهبي هستين يا اين خانوم مذهبي ان؟
راستش من بر اساس صحبت هاي شما اين برداشت رو نكردم! هم اينكه گفتين اين خانوم با فرد ديگه اي يه مدت ارتباط داشتن و هم اينكه خودتون رو با توجه به شرايط مي خواين بهشون نزديك كنين. من بر اساس گفتار شما به اين نتيجه رسيدم كه اين راه حل رو بدم. ضمن اينكه من هم يه دختر ٢٠ ساله نيستم كه تصور كنين به دنبال صحنه هاي رمانتيكم! من هم ٢٦ سالمه و اتفاقا تحصيل كرده ام. بنابراين با توجه به شرايطي مشابه شرايط خودم به شما پيشنهاد دادم. اگه از من بپرسين من ميگم اصلا از مردي كه عرضه بيان خواسته ش رو نداره خوشم نمياد! من يه بار به خواهر شما جوابم رو دادم بنابراين دوباره فرستادنشون اشتباهه! هرچند من الان شرايط شما رو درك مي كنم كه با توجه به عقلاني بودن ترجيح ميدين از راه درست كه همون خونواده ها هستن اقدام كنين. ولي من توى اين سن به دنبال اين همه عقلانيت نيستم و اين قضيه تنها باعث ميشه فاصله بيشتري رو حس كنم!
نمي دونم تونستم منظورم رو برسونم يا نه. اما اگه تصور مي كنين رفتارهاي مذهبي گرايانه دارين من واقعا توصيه اي ندارم چون دنياي منو شما متفاوته و بهتره با روش هايي همچون روش هاي جناب خارپشت پيش برين.
هرچند من مي دونم كه اينجا يك سايت كاملا مذهبيه ولي من هم توصيه خلاف شرعي نداشتم و راه حلم يك راه براي درخواست ازدواجه كه بخشي از جامعه به اين روش پيش ميرن و الزاما هم طلاق نميگيرن!
من اصلا موافق نيستم كه اين قضيه رو كش دار كنين. بهتره كه يك بار كاملا صريح درخواستتون رو بيان كنين و حتما براي دريافت جواب زمان تعيين كنين. اگه خانم هم اصرار داشتن كه همون لحظه جواب منفي بدن باز بگين كه بعد از مثلا يك ماه دوباره ازشون جواب مي خواين و اگه جوابشون منفي بود ديگه مزاحمشون نخواهيد شد.
چرا اين روش؟ اول اينكه دادن اين زمان حتما ايشون رو وادار به فكر كردن به شما مي كنه حتي شده به صورت گذرا. و دوم اينكه وقتي ايشون مطمئن باشن بعد از يك ماه و جواب منفي ديگه خبري از شما نميشه، قطعي ترين جواب رو به شما خواهند داد و ديگه نمي تونين اون رو به حساب ناز كردن بذارين.
اجازه بدين همينجا يه رازي رو هم باهاتون درميون بذارم كه چرا ميگم قضيه رو كشدار نكنين. همين الان كه من دارم براي شما اين متن رو مي نويسم مواردي هستن كه توي بك گراند ذهني من موندن و با اينكه ديگه اقدام جدي براي بيان درخواستشون نكردن ولي من همچنان مي دونم كه منتظر اشاره اى از جانب من هستن. ولي من هيچ وقت به سراغ اونها نخواهم رفت با اينكه ممكنه موارد مناسبي باشن. چرا؟ چون اونها الان يه جور حكم پس انداز رو براي من دارن و من ته ذهنم اين هست كه اگه زماني از همه نااميد شدم پس فلاني هست! هرچند كه باز هم هيچ وقت سراغش نخواهم رفت چون لحظه اي كه تصميم مي گيرم بهش فكر كنم ميگم من چقدر بدبخت شدم كه بايد به مواردي كه قبلا جواب رد دادم فكر كنم!
متوجه شدين؟ خودتون رو به شكل پس انداز براي كسي نگه ندارين چون نه تنها جواب مثبت نمي گيرين بلكه عزت نفستون زير سوال ميره.
اميدوارم تونسته باشم كمكي كنم و شما هم بهترين تصميم رو بگيرين.









علاقه مندی ها (Bookmarks)