ایا زیادی سخت میگیرم یا حق با من هم هست؟لطفا راهنماییم کنید

[parsa1400]

سلام اول از همه آرامشتو حفظ کن ....

خلاصه مطلب شما :
1.همسرت یه همکار خانم داره که باهاش رابطه نزدیکی در حد همکاری پیدا کر
2. شما ازش خواستی کات کنه .. ولی پنهانی دوباره رابطه تلفنی و در محل ماموریت در تهران داشته ...
3. حالا کمی با همسرت مشکلت سر این موضوع حاد شده ... تلفنی بحثتون شده .......

نه مقصر نیستی ... مشخص که زندگیتو دوست داری همسرتو دوست داری ... کسیکه به این مسایل حساسه بی شک برا تعهدش به زندگی و همسرش و زندگیش ارزش قائله .........

متاسفانه همسرت در یه مسیر پر مخاطره قرار گرفته ..... مطمعانا اون خانم مورد پسند همسرتون نیست وگرنه شما امروز همسرش نبودی .....

اشتباه داشتی ...اونجا که بهش گفتی کاتش کن ... البته حق داری ولی باعث شدی بیشتر به هم فکر کنند بیشتر حساس بشن ....

باید با همسرت حضوری صحبت کنی نگرانیتو بیان کنی ... رابطه همکاری .درک کنی این خانم نه هزار تا خانم دیگه در طول زندگی شما با همسر شما رابطه همکاری پیدا خواهند کرد . پس دیگه سر کار نره ......

اعتمادت به همسرت باید خیلی بیشتر از این ها باشه .... موفق باشی...

[fkh4466]

سلام دوست عزیز.خیلی ممنون از حرفتون.قبول دارم خیلی حساس و زیادی کنترل گر هستم.اما والا اون چتها بعد از قطع همکاری شوهرم و اون خانم و معمولا هم اخر شب بود.و توی دوره اشناییمون چند بار دیدم که گفت راجع به مسایل کاریه اما از نظر من که شاغلم فرای مسایل همکاری بود.بعد از تغییر محل کارو ساعت دوازده شب!!!
بله متاسفانه قبول دارم اشتباه کردم.چون با این خواسته دو چیزو نشون دادم.یا اینکه اون خانم رو بهش حسادت میکنم یا خودمو خیلی پایینتر میدونم و میترسم!!!فکر میکنم این ذهنیتیه که با گیر دادن به این مساله توی ذهن همسرم ایجاد میشه لابد ...اینطور نیست؟؟؟؟
سعی کردم براش توضیح بدم که این حساسیت الانم ناشی از اون چتهای وقت و بی وقت اون موقعست که توی ذهنم مونده.اون موقع تعهدی نداشتی اما حالا داریو این حرفها.
اما نمیدونم کارو بدتر کردم یا بهتر!!!خلاصه بی خیال اون کار اداری شد!البته ممکنه بی خیال نشده باشه و فقط پنهان کنه ازم.

حس دوستی و اعتمادشو از بین بردم.طوریکه خودش میگه مجبورم یه چیزاییرو بهت نگم یا پاک کنم که یه وقت نبینی و حالا مطمین شدم.چون هرچند کاریه اما تو گیر میدی!
مثلا یه همکار دیگه هم داشتن که تلفنی باهاشون در ارتباط بودن و اون خانم واسه پیشبرد کارهای خودشون از لحن خیلی خیلی تحریک کننده و بعضا قربون صدقه پشت تلفن استفاده میکردن و ""فدات بشم عزیز دلم تو چه قدر خوش تیپی"" تیکه کلام عادی اداریش بود.خب من گفتم که جایگزین دیگه ای پیدا کن و با این خانم همکاریتو کمتر کن.چون خودش میومد اینا رو واسم تعریف میکرد یا شب تا اخر شب که میومد به من سر بزنه زنگ میزدنو من پیشش بودم.
یکم هم افکارم مریض گونست شاید.گاهی فکر میکنم زیادی حساسم.شایدم خیلی اذیتش کردمو بی جنبه بودم.عکس العملهامم خیلی چیپه و بعدش متوجه میشم و زودم پشیمون.اما دیگه بعدش چه فایده.