دوست خوبم سلام،
دیدم اینجا حرف های خوبی رد و بدل شده، راستش لازم ندیدم چیز زیادی بگم ، فقط گفتم یه یادآوری ازچیزایی که همه می دونیم کرده باشم.
می دونی،وقتی کوچیکتر بودیم ، دنیا برامون خیلی بزرگنراز این ها بود و با خودمون می کفتیم وای اگه بزرگ میشدم مدرسه میرفتم...، ...اگه ...اگه...اگه...
اما حتما یادته به هر کدوم از اون اگه ها که می رسیدیم چی می شد؟!
هی ما بزگتر می شدیم و هی دنیا کوچیک تر؛
هی از جلوه هاش و ناشناخته های جذاب و رویاییش کم تر؛
تا جایی که یهو برگشتیم و دیدیم کو اون کودک شاد و کنجکاوی که بی صبرانه منتظر کشف این لحظه ها بود تا ازش بپرسیم چرا دیگه هیاهو نمی کنی، نمی خوای بازم ادامه بدیم، نمیای بریم؟!
اما دیگه نه می دیدیمش، نه می تونستیم از راهی که اومده بودیم برگردیم و شوق و ذوق اون لحظه ها رو کامل تر بچشیم.
درسته این جایی هم که هستیم دنیایه واسه خودش و شاید اصلا هم دلمون نخواد به اون خواب شیرین برگردیم، چون به هر صورت چیزایی که الان می بینیم واقعی ترهستن و کمتر داریم خودمونو گول میزنیم، اینجا هم هنوز آخر خط نیست و در حد خودش کودک بزرگترهایی داره واصلا باید بیایم و با چشم خودمون فرق واقعیت و غیرقابل تصور رو ببینیم.
ولی میخوام بگم تا حالا کسی رو ندیدم که دلش واسه اون غفلت های شیرین تنگ نشده باشه ومثلا بگه همونطوره که فکرشو می کردم؛ یعنی نه خوشیها و نه نا خوشیهاش اونطور که هست حس نمیشه.
مثالهاشم میشه اینجا زیاد دید. یعنی ما (منظورم بچه های همدردی بطور کلی با داستانهامون ) داریم با یه چیزای وحشتناکی تو زندگی دست و پنجه نرم می کنیم که همیشه می گفتیم محاله یه لحظه هم بتونم تحملش کنم و یا با یه چیزای قشنگی روبرو میشیم که اونقدرها هم پیچیده و پر رمز و راز نبودن.
ولی به همین سادگی، زندگی باید کرد.
عزیزم هی به این و اون خب نگاه نکن بگی چرا من نه؟!
نوبت تو هم میشه ، پس خوب زندگی کن.
چون من فکرمی کنم که همون اصیل بودن آدما و خوب و اصیل زندگی کردنشون نه ظاهر سازی یا فریبکاریشونه که براشون ارزش میاره و اونها رو خاص می کنه. اونوقت برای کسایی هم که میخوان انتخابشون کنن کار خیلی راحت تر میشه .
فکرکن مث اینه که یهو همه بخوان عمل زیبایی انجام بدن خیلی هم خوبه خیلی همه بی عیب و مثلا خواستنی ولی دیگه کو اون تمایز و من اگه معیارم این باشه حالا باید کی رو انتخاب کنم. ولی اصالت یه چیزیه که همیشه و هر جا پیش هرکی پیداش کنی خواستنیه ، تکراری نیست مثل اثر انگشت، هویت تو هست که وقتی اونو رو می کنی سر جای خودت هم قرار می گیری.
و شاید برای همینه که سفارش میشه اول برین خودتونو بسازین و همین صحبتهایی که دوستان گفتن اینجا هست و غیره و ذالک.
دیگه اینکه سفارش های دوستان رو جدی بگیرو با خانوادت روراست تر باش چون برای یه دختر همیشه بهتره که ارج و قربش حفظ بشه و حتی اگر هم خودش همه کاره هست دستیارانی داشته باشه که کارشو پیش ببرن، جوری که بله تو ، طرف رو سورپرایز کنه.
دلم روشنه که عاقبت بخیر و خوشبخت میشی، چون لیاقتش رو داری.








علاقه مندی ها (Bookmarks)