درود بر شما
به دلیل این که شما مرتب به مادرتون محبت کرده و کارهاش رو انجام دادید براتون حکم وظیفه رو پیدا کرده و از نظر ایشون دیگه لطف به حساب نمیاد. به خاطر این دیدگاه متاسفانه در اغلب خانواده ها دیده میشه که (وظیفه) دختر هست که به مادر در امور خانه کمک کنه.اما در واقع اتفاقی که رخ میده این هست که ابتدا دختر به خاطر عواطف و احساسات در خونه به همه محبت و کمک میکنه و بعدها که بزرگتر شد دیگران اون در همین غالب میپسندند و دیگه حاظر نمیشن اون عوض شه و مرتب ازش توقع دارن که نقش همون آدم حامی و کمک کننده رو ایفا کنه.حالا شما باید کم کم از این نقش خارج شده و به یه آدم مستقل تبدیل بشی. ابتدا از این جا شروع کنید که کارهایی رو فقط انجام بدید که واقعا احتیاج به کمک شماست مثلا لازم نیست وقتی به چیزی توی خونه مثل نان یا... شما بدوی بری بخری (مثال میزنم ها ).اما اگه یه کار سختی که مادرتون به تنهایی قادر نیست انجام بده رو کمک کنید.اولین چیزی که به دست میاری آینه که دیگران متوجه نقش و حظور شما در انجام کارها میشوند.دوم این که میتوانید کم کم به احساسات بدون منطق خودتون فائق بیاین.سوم این که کارهایی رو که خودتون دوست دارید رو انجام دادید پس بعدش دیگه احساس نیاز به تشکرت از دست دادی و اگه دیگران این کار رو نکن برات اهمیتی نداره.خیلی خوبه که از همین الان مدیریت روابط و احساساتت رو یاد بگیری تا فردا در زندگی مشترک نیز بتونی این کار رو به نحو درست انجام بدی.
با ارز