با سلام
اینرا می گویند سندرم میانسالی که مدت درگیر و دارش بودن بستگی به فردش داره .. ... افرادی که اهل امید و معنویت و معنا نگری هستند خیلی کوتاه مدت دچارش میشند و طی دو سه ماه یا کمی بیشتر عبور می کنند اما افرادی که بخصوص احساس محور هستند و منطقشان ضعیف هست و از نظر شخصیتی هم زمینه ناامید دارند و از نظر روحیه تیپ درونگرا و اهل نشاط نیستند بیشتر در می مانند و غالباً نیاز به کمک تخصصی به وسیله روانشناس دارند و تغذیه مناسب و ورزش بخصوص شنا و تفریح در دل طبیعت
کسانی که به خوبی عبور می کنند گویی حیاتی دوباره پیدا کرده ، احساس سرزندگی ف شادابی و حتی جوانی دوباره می کنند و ...... امید به زندگی در آنها بالا میرود و بعضی حتی خلاقیت و ابتکار و استعداهای معطل مانده اشان از این سن به بعد بروز می یابد و فعالتر می شوند
او را تشویق کنید که نزد روانشناس بالینی برود و کمک بالینی دریافت دارد .
علاقه مندی ها (Bookmarks)