سلام به رهدخت عزیز

بله حق با شماست من متاسفانه آدم دلسوزی هستمو بیش از حد دلسوزی میکنم من به همسرم کار میسپارم ولی همیشه تا میره انجام بده میگی تو کمک نکردی از ایجور حرفها
مثلان میریم نون بخریم من توی ماشین نشستیم بره بخره بیاد میاد میگه بد نبود یکم کمک میکردی و میامدی توی صفا زنا وایمستادی تا زودتر میخریدیم میرفتیم

از اینجور موارد یا مثلا میره خرید کنه بعضی مواقع میگم چرا اینو خریدی میگه خودت میامدی میرفتی خرید میکردی اینطور نمیخریدی

یا خرید ها بهش نمیگم چون چند روز بعدش میگیه هی میخرم هی تهش درمیاد یا حرفهایی میزنه که اصلن راضی به خرید اون نیستم

خلاصه اینکه الان زیاد بهش کار ندارم .... زندگی آرومه ولی من دیگه خیلی بهش علاقه ندارم و خیلی برام فرقی نمیکنه که چه کار میکنه و چطور میخواد باشه الانم درسشو ول کرده اصلن نه بهش گفتم چرا و هیچی حتی نگفتم و خیلی برام فرق نمیکنه .... برای طلاق هم آمادگی دارم ولی هنوز شرایط خانواده ام با مشکلاتی که داره نمیتونم اقدام کنم .

خیلی سعی کردم زندگیمو درست کنم و لی نشد و نمیشه ...