شما اگه میخواهید شرایط زندگیتون خدایی نکرده بدتر نشه و رو به بهبود بره بهش نگید چیکار کنه اصلا و ابدا
فرض میگیریم ایشون دکترا رو شرکت نکردند ، اما بیخیالش که نمیشن تا آخر زندگیتون تمام بدبختی های کوچک و بزرگ را گردن شما میاندازن ، برای همه اشتباهاتشون شما رو مقصر میدونن
حتی ممکنه از این هم محرومترتون کنن (رفاه مالی)
تا کی میتونید از خودتون دفاع کنید؟ چقدر قدرت سکوت کردن خواهید داشت؟
تا کی میخواهید حواستون به همه چیز باشه ؟ خسته میشید کم میارید ، او و شما نا خودآگاه شما رو مسئول تمام زندگی میدونن.
بیرون بکشید خودتون رو از مسئولیت از حساب و کتاب .
زن باشید، مسئولیت شما وظیفه شما زن بودن است ،
زندگیتون و اموالتون رو میبازید ؟ اشکالی نداره بهتر از اینه که آرامش و رفاه و آینده و همسرتون رو از دست بدید ،
شما با مدیریت خودتون میتونید الان به خیلی چیزها برسید که اگه مانع همسرتون شید به اونها نمیرسید.









علاقه مندی ها (Bookmarks)