سلام.
خوبید؟
ممنون از همه دوستان.
راست اینکه احساس خاصی نسبت بهش ندارم به نظر خودم بده. احساس منفی و بد اومدن ازش ندارما. ولی احساس دوست داشتن نمیکنم. یعنی هیچ هیجان و شادی که کلی آرزوهای آینده بیاد تو دهنم و برای ایندم نقشه بکشم و ذوق پیدا کنم ندارم.
این نکته ی بدی نیست؟
خب من که نمیگم اون مشکلی داره. میگم من در خودم نمی بینم که بتونم همسر دلخواه او باشم، مادر خوبی باشم.

خیلی استرس هم میگیرم. وقتی فکر میکنم بخوام وارد زندگی بشم. انگار به همینی که هستم عادت کرده ام