سلام یاس پاییزی .من با حرفای شما موافق هستم و حرفاتون خیلی خوبه که ادم نباید یکهویی از خودش انتظاز=ر داشته باشه در حد شاگرد اول دانشگاه پشتکار و تلاش داشته باشه. خب درسته اصلا نمیشه. و نتیجش فقط ناامیدیه. چیزی که من شاید توی یکی دوماه قبلی که هنوز جدی نبودم از خودم انتطار داشتم و نشد


اما سلام سرشار درست میگید. فکر کنم مشکل من همینه
مننمیتونم هدف غایی برای خودم مشخص کنم.چون که مدت زیادی هست که بی هدف بودم و در ضمن دلسرد کننده هم زیاد دارم. یعنی هیچکسی بهم روحیه نمیده. همه میگن با اون گندی که زدی توی کارشناسیت.بهتره دنبال درس نباشی دیگه و بری دنبال یک کاری. یریم امسالم کنکور دادی و تا مهر دیگه بیست پنج شیش سال سنته. اگه قبول نشدی چی؟

و کلا دلسرد کننده ها زیاد ترن . و خودم و خودم

و نکته ای که هست اینه که من نمیدونم چی رو میتونم و چی نمیتونم. برای همی ن شاید نمیتونم هدف نهایی مشخص کنم و یه دلخوشی بزرگ برای خودم بسازم.

شما میتونید کمک کنید که چطوری میتونم بفهمم من چقدر میتونم و اون هدف رو برای خودم پیدا کنم؟

حرفاتون خیلی خوب بود سرشار گرامی