خیلی از ازدواجم پشیمونم.الان میفهمم چقدر با هم تفاوت داریم.فقط و فقط به طلاق فکر میکنم.اینکه زندگی نیست.از روز اول من دارم جون میکنم تو این زندگی.اونم واسه خودش از زندگی جوری که میخاد لذت میبره.فقط من دارم عذاب میکشم.هم با دخترا رابطه داره هم بقیه نیازاشو بیرون خونه تامین میکنه.منم که بریم بمیرم کلا.این که نمیشه زندگی .فقط من شدم عابر بانک که اجاره و نون و آب و خرج زندگی و لباس و...رو بدم آخرشم بدتر از من هیچکی نباشه