من نمیدونم شوهر شما واقعا چه جور ادمایی هستن ولی مطمیینن تا این حد که شما فکر میکنین و جلوه میدین آدمای وهشتناکی نیستن. ولی از تجربه ای که دارم من و خانواده شوهرم یه جا زندگی میکنیم. کیمنم دقیقا همین مشکل داشتم شوهرم از صبح تا عصر سر کار بود. عصر ۶ اینا که میومد تا ۱۲ شب که میخوابید کم کمش ۴بار میرفت خونه مامانش میومد. الان بعد ۲ سال البته این ۶،۷ ماه آخر کارش جوری شده که ۴روز سر کار و نمیاد خونه و ۳ روز کلا خونس در کل ۲۴ ساعت ۱ بار فوقش ۲ بار میره پایین. شاید رفتنش کم شده ولی وابستگیش همون. میدونید چی کار کرذم. نشستم به خودم گفتم بمیری بمونی همین که هست و باید همینطوری قبول کنی البته اگه می خوام زندگی کنم و از اون مهمتر آرامش داشته باشم.کم کم قبولش کردم و هیچ حساسیتی نشون ندادم. با هاش هم پا شدم. کلا یه جوری جلوه دادم که انگار نه انگار که برام مهمه و بهش محبت کردم وقنی اومد خونه شاد و خوشحال رفتم. در باز کردم قهر نکردم اخم نکردم هر حرفی ام داشتم با آرامش بهش گفتم ذاینکه قبول کرد یا نه مهم نیست مهم اینه که خیلی چیزا با رفتارهام بهش یاد دادم. باورتون میشه خواهر شوهرم پشت سرم حرف زد و من این شنیده بودم با عصبانیت و حق به جانب رفتم به شوهرم گفتم میدونید چی کار کرده بود؟؟؟؟؟؟ فردای اون روز رفته بود ۵ کیلو گوشت خریده بود خونه ۴ کیلوش پیش من برد داد به خواهرش و ۱ کیلو گزاشت برا خونه ما . با این کارش داشت من تنبیه میکرد در حالیکه حق کاملا با من بود. ولی الان دیگه هیچوقت با اعصبانیت و قهر و دعوا اصلا حرف نمیزنم از همه مهمتر خودم در آرامشم. همین ۱هفته پیش داداشش یه حرفی زد ناراجت شدم. دیدمبا اعصبانیت بگم شبیه همون کار قبلیش یه کاری میکنه این سری با شوخی کفتم خودشم کشش ندادم. باورتون میشه روش کلی اثر گزاشت.
من نمیگم عین خدمتکار فقط محبت کنین لبخند بزنین یا امثا این کارا. نه . محبت یکطرفه و بیجا به هیچ دردی نمیخوره.
من میگم اول از همه خودتون اروم کنینن واقعیتهارو قبول کنین. حساسیتاصلا اصلا اصلا نشون ندین. میخوای ایراد گیری کنی یا با ارامش یا با شوخی یا یه گوشزد کوتاه. دیدی یه قدم به طرفت اومد ۱۰ قدم برو باور کن کم کم ازت یاد میگیره. ارزش بده به شوهرت هم تو خونه هم بیرون چه پیش خانوادش چه پیش خانوادت ببین از چیا خوشش میاد اون کارارو بکن. نمیمیرین بخدا .بد یاد نمیگیره. برعکس از رفتار شما کلی چیز یاد میگیره.



اگه میخوای مردی تو دستتون باشه این کارارو بکنین . بهش ارزش بدین خیلیییییی . به یه قدم مجبتش ۱۰ قدم محبت بریزین سرش. از خانوادش به طور مستقیم اصلا اصلا بد نگین. این کارارو بکنین به نفع خودتون نه شوهرتون . چون میشین عزیز دل شوهر. یه زن ایده ال.

اگه میخوای به آرامش برسی قبول کنین مسئول زندگیتون تمام مشکلاتتون و تمام رفتارهای شوهرتون شمایید اگه این قبول کنین باور کنبن تو زندگیتون غوغا میشه اون موقع میگردین تو خودتون تا مشکل حل کنین یه رفتارهایی نشون بدین که مناسب. ولی اگه طرف مقابل مقصر بدونین و منتظر باشین تا خودش تغییر بده این قبول کنین خودتون قول میزنین .

اگه میخوای تلاشهات بیهوده نباشه و به نتیجه ای برسی اولا با سیاست باش دوما الکی یک طرفه محبت نکنین چون نتیجه ای نداره . ثانیا نخواه که به یک شبه راهه صد ساله بری.