من مثل آقای کفاشیان توی فدراسیون فوتبال هستم. دقیقا مثه ایشون
همیشه میخندم ، دست خودمم نیست. وقتی یه نفر زنگ میزنه ناخودآگاه با خنده حرفامو میزنم ؛ کلا همیشه نیشم بازه ، این باعث شده خیلی ها در برابر من گستاخ بشن. بعدشم نمیتونم جلوی اونا جدی باشم
کلا تاحالا هیچوقت نتونستم جدی باشم. همیشه شل و ول حرف میزنم. همیشه کلماتی از ته قلبم میاد بیرون رو با خنده میگم که خیلی بده و باعث میشه تاثیر گذاریش کم بشه
من توی خنده خیلی افراط میکنم. چجوری میتونم این عادت رو ترک کنم؟ چجوری میتونم محکمتر حرف بزنم؟ خیلی شل و بی روح حرف میزنم...
این باعث شده به عزت نفسم هم ضربه بخوره ، اگر عزت نفسی تاحالا برام مونده باشه