سلام ممنون آقای فدایی یار عزیز بابت وقتی که واسم اختصاص دادین.
فکر کنم شما قبلا هم اون حرف من رو به روم آوردین(در مورد اینکه حاضرم ازدواج نکنم) ولی من فکر میکردم این آقا ارزش وقت گذاشتن رو داره وگرنه وارد هر رابطه آشنایی نمیشم.من آدم تو داری هستم حتی صمیمی ترین دوستم هم ازاین قضیه خبر نداره و کلا مسایلم رو تو دنیای واقعی با کسی در میون نمیذارم مگر مادرم.دنیای مجازی رو راه بهتری برای تخلیه احساسات و گرفتن راهنمایی میدونم چون قضاوتی در موردم نمیشه.
درسته شاید اون آقا انقد هم آی کیوش پایین نباشه که اون قضیه رو از خودش ساخته باشه .من تو جواب یکی از دوستان هم گفتم که هر از گاهی به خودم میگم آی تک خودت رو گول نزن و به خودت دلداری الکی نده و بدون حتما دختری بوده که تو نتونستی جایگزینش بشی.
در مورد اینکه دنیا دار مکافات هستش:راستش چیزی که من تو عمر 27 ساله خودم دیدم اینه که حتی اگه خیلی جزئی هم دل کسی رو شکوندم خدا بعدش قشنگ حالمو گرفته ولی هر کی دل مارو شکونده خدا تره هم واسم خورد نکرده.این رو به خاطر این قضیه نمیگم بلکه تو این چند سال کاملا این مساله رو لمس کردم(شاید این حرفم خیلی کودکانه بود ولی حرف دلم بود)
درسته باید سعی کنم اون قضیه رو فراموش کنم و واسم اهمیتی نداشته باشه.من نسبت به اون شب حالم بهتر شده ولی هنوز فراموش نکردم.سعی میکنم باهاش کنار بیام.گوشیم رو هم خاموش کردم تا پیامی ازش دریافت نکنم.
حرفاتون قابل تامل بود و حتما ازشون استفاده میکنم.
بازم ممنون
ممنون ستاره جان که دوباره منو از نظرت بهره مند میکنی.
من تعداد آشنایی ها و خواستگاریهام زیاد بوده و فکر میکردم شناختم از آقایون در حد خوبیه و حس میکردم تجربه ام تو زمینه خواستگاری زیاده ولی به قول شما شاید هنوز به اون پختگی لازم نرسیدم و لازمه یه تجدید نظری در مورد معیارهام داشته باشم.البته من قبلا معیارهایی واسه خودم داشتم که منطقی بودن ولی انقد افرادی که دارای اون معیارها باشن کمن(حداقل تو شهر ما و برای من) که چند وقتیه معیارهامو تعدیل کردم و در مورد این آقا هم از بعضی معیارام گذشتم و شاید همین گذشتن از بعضی معیارها باعث شد تو این رابطه دچار اشتباه بشم.اگه باز بخوام سفت و سخت به بعضی معیارام بچسبم مسلما شانس ازدواجم خیلی پایین تر خواهد اومد مخصوصا با لحاظ کردن سنم.
بله شاید من شناختم از اون آقا سطحی بوده و باید تو همون هفته اول متوجه شخصیت واقعیش میشدم ولی من اگه حرفها و رفتارهای اون آقا تو دیدارها،محتوای حرفاش پشت تلفن و تو تلگرام رو تشریح کنم حدس میزنم قهارترین و کارکشته ترین دخترها تو زمینه خواستگاری هم نمی تونن راحت شخصیت واقعیش رو تشخیص بدن.
ممنون از همه دوستانی که واسه مشکلم وقت گذاشتن و نظر دادن.نظر همه دوستان قطعا بهم کمک کرده.
فکر کنم قبل از اینکه فرشته مهربان بیان و بگن که این تاپیک به نتیجه رسیده،خودم بگم که فکر کنم این تاپیک به نتیجه رسیده و از لطف همه دوستان تشکر کنم.اگه اتفاق جدیدی در مورد این موضوع پیش اومد که نیاز به کمکتون داشتم حتما در جریان خواهم گذاشت.
نتیجه ای که من از مطرح کردن مشکلم گرفتم این بود که:
روی اعتماد به نفسم کار کنم.سعی کنم اعتماد به نفسم فقط ظاهری نباشه و انقد باهام عجین شده باشه که مسایلی از این قبیل نتونه من رو به هم بریزه.البته دست یابی به این جور اعتماد به نفس کاری است بس دشوار.
بازم تشکر میکنم از همه دوستان همدردی![]()







) ولی من فکر میکردم این آقا ارزش وقت گذاشتن رو داره وگرنه وارد هر رابطه آشنایی نمیشم.من آدم تو داری هستم حتی صمیمی ترین دوستم هم ازاین قضیه خبر نداره و کلا مسایلم رو تو دنیای واقعی با کسی در میون نمیذارم مگر مادرم.دنیای مجازی رو راه بهتری برای تخلیه احساسات و گرفتن راهنمایی میدونم چون قضاوتی در موردم نمیشه.
.این رو به خاطر این قضیه نمیگم بلکه تو این چند سال کاملا این مساله رو لمس کردم(شاید این حرفم خیلی کودکانه بود ولی حرف دلم بود)

علاقه مندی ها (Bookmarks)