متن قشنگی بود و برای روز مرد یه کلیشه خوب بود
الان مثلا همه خانمها میان میخونن و یدفعه حالشون دگرگون میشه و متنبه میشن و میفهمن که در واقع مرده که داره حقوقش توی جامعه ضایع میشه
پیش خودشون میگن واقعا ما برای همسرمون چه کردیم و در نهایت عزمشون رو جزم میکنن و تصمیم میگرن که قدر این حمایتگره کم توقع رو بدونن و بعدشم زندگیشون میشه گل و بلبل و داستان به خیر و خوشی تموم میشه....!!!!
اما نه اگر فردا هم برید یه سر دادگاه خانواده می بینید که چطور همون خانمها پای همسرشون رو میکشن به دادگاه برای مطالبه حقوق بر باد رفتشون!!!
و چه مردایی رو می بینید که از کارشون زدن و اومدن نشستن روی صندلیهای سالن دادگاه و دست بر پیشانی و انگشت بر دهن از اینهمه بی چشم و رویی همسر!!!
یکم گوش کنید صدای شکستن غرورشون رو میشنوید
صدای نابود شدن یه مرد که توی این تالار هم کم نیستن و برای حفظ باقیمانده غرورشون و گمنامی حرفای دلشون رو اینجا میزنن و میشه فهمید چقد شکست خوردن!!!
به خودتون افتخار کنید که خوب یاد گرفتید روش شکستن غرور مردانه رو!!!
یکی حرص و طمع مال دنیا داره و شوهرش رو بخاطر نداری له میکنه یکی زوم کرده روی خونوادش و سرکوفتش رو به شوهرش میزنه یکی میخاد تاوان عقده ها و کمبودهاشو از شوهرش بگیره...
کم نیستن این خانمها توی همین تالار..
اما بدونید این ستون که دارید از ته میکنید سقف بالای سر خودتون رو نگه داشته و بزودی اوار میشه روی سرتون...
جورابها ارزونی خودتون یکم زن بودن رو یاد بگیرید تا مردها حداقل توی خونشون ارامش داشته باشن..








علاقه مندی ها (Bookmarks)