با سلام
تصمیم مناسبی هست.
مواردی از این دست را باید صادقانه و رک و صحیح به طرف مقابل اطلاع رسانی کرد.
البته این اطلاع رسانی دقیقا باید وقتی انجام شود که ایشون را تا حدود زیادی مناسب دیدید و نگرانی منتشر کردن این اطلاعات نیستید. بلکه صرفا جهت اطلاع رسانی ازدواج هست.
نکاتی اثر راشومون گرامی اشاره کردند که چون درست و غلط در هم آمیخته شده بود و نتیجه غلط استخراج شده بود، من ناگزیرم توضیح بدهم.
1 - هر گذشته ای از ما اثر گذار در زندگی آینده است یا اثر آن در ما باقی مانده است و امکان به هم خوردن خانواده را در آینده دارد باید در هنگام خواستگاری مطرح کنیم.
2 - مواردی که نیاز به شرح نیست. مورد محدود و خاصی هست که کسی جز خدا خبر ندارد و ما هم توبه کردیم و اصلا هم احتمال فاش شدنش نیست. مثلا فردی مدتی ابراز علاقه به کسی کرده و پشیمون شده و ترک کرده و کسی هم خبر نداره.
یا خودارضایی داشته و پشمون شده و توبه کرده و مواردی از این دست.
لیکن کسی که قبلا ازدواج کرده است. یا کسی هم بستری داشته است. و غیر از خودش دیگران هم می دانند قطعا در آینده مخاطرات خواهد داشت.
با فرضهای بالا پیشنهاد ترمیم هم هیچ چیز را عوض نمی کند.
اما مسئله ای که به عنوان گواهی سلامتی عنوان شده است. بااین بحث متفاوت هست.
خواستن گواهی سلامتی برای کسی که برایش مهم هست. باید انجام شود تا بحثهای بعدی نباشد.
این اهانت نیست. چون ازدواجی صورت نگرفته و شناخت کامل نشده است. در مراحل شناخت کم کم همه ابعاد بررسی می شود و بعد انتخاب صورت گرفت به عنوان همسر زندگی می کنند.
اما وقتی یک آقایی در مرحله خواستگاری هست که هنوز شناخت کامل به طرف مقابل ندارد. با همین سئوالات و تحقیق ها متوجه می شود که این دختر مناسب او هست.
البته همانطور که گفتم ممکن است آقایی در مرحله گفتگو و شناخت و تحقیق به نتیجه کامل برسد و برای بررسی بیشتر نیاز به درخواست گواهی سلامت نداشته باشد.
پس این امر سلیقه ای و شخصی افراد هست. و تقاضای اخذ گواهی سلامتی دلیلی بر اهانت نیست، و عدم درخواست گواهی سلامتی هم، دلیلی بر ساده لوحی نیست.
این مسئله به فرایند تحقیق و شناخت در خواستگاری مربوط می شود که آیا نیاز به مدارک بیشتر هست یا نه؟








، 


علاقه مندی ها (Bookmarks)